ฉียงไม่รู้จักเฉินชาง แม้ก่อนหน้านี้เคยได้ยินชื่อมาบ้าง แต่ว่า…โรงพยาบาลมีคนมากขนาดนั้น เฉินชางเป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆ ที่ไม่สำคัญอะไร
สำหรับหมอแล้ว ฝ่ายกิจการแพทย์เป็นฝ่ายที่สำคัญมาก เรียกได้ว่าจัดการเรื่องเกี่ยวกับพวกแพทย์โดยตรง แน่นอนว่าหากเกิดเรื่องอะไรก็จะออกมาปกป้อง ข้อพิพาททางการแพทย์ก็อยู่ในความรับผิดชอบของฝ่ายกิจการแพทย์เช่นกัน
ดังนั้นหากเปรียบเทียบกันแล้ว ตำแหน่งของซ่งเฉียงไม่ด้อยไปกว่ารองผู้อำนวยการเหล่านั้นเลย อาจพูดได้ว่าสูงกว่ารองผู้อำนวยการด้วยซ้ำ จะอย่างไรเขาก็มีอำนาจจัดการพวกหมอ
เฉินชางส่ายหน้า “หัวหน้าซ่ง อาการบาดเจ็บของโจวข้วงเซิงอันตรายมาก คุณถ่วงเวลาแบบนี้ คุณจะรับผิดชอบได้หรือครับ?”
ตอนนี้เฉินชางรู้สึกโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว เจอกับพวกวีไอพีหัวแข็งเงินเยอะ เขาก็ไม่ไหวเหมือนกัน!
คนที่จะเสียเวลาก็คือคนป่วย เมื่อพูดจบเฉินชางก็พูดกับโจวข้วงเซิงว่า “คุณเข้ามา ถ้าคุณยังเสียเวลาอีก มือของคุณจะรักษาไม่ได้แล้ว ผมไม่รับประกันนะครับ!”
คำพูดของเฉินชางไม่ไว้ไมตรีแม้แต่น้อย ซ่งเฉียงหน้าเสียคล้ายถูกตบหน้าไปฉาดหนึ่ง!
นี่เป็นครั้งแรกที่มีหมอน้อยกล้าปฏิเสธเขาซึ่งหน้าตั้งแต่ที่เขาได้เป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์!
สีหน้าของซ่งเฉียงเปลี่ยนไปทันที!
อีกอย่าง ตอนนี้เอง ชายสวมแว่นกรอบทองร่างผอมเมื่อครู่นี้ก็ลุกขึ้นยืน หัวเราะอย่างเย็นชา “โรงพยาบาลไม่มีคิวแล้วหรือ? พวกเราเข้าแถวรอกันมาครึ่งวัน คุณ
