อนตัวเองไม่เข้าพวก ทั้งอับอายและกระสับกระส่าย
ตอนนี้เองชายคนนั้นจึงลุกขึ้น มอบที่นั่งให้ทั้งสองด้วยตนเอง “พวกคุณนั่งลงก่อนครับ ให้หมอตรวจก่อน ไม่ต้องเครียดครับ ไม่เป็นอะไร”
เฉินชางยังไม่ทันได้พูดอะไร ชายคนนั้นก็ตบไหล่หยางจื้อฟู่คล้ายแสดงให้เห็นว่าเขาไม่สนใจฝุ่นดินบนร่างกายอีกฝ่าย
หยางจื้อฟู่ยิ้มกระอักกระอ่วน หัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วพูดด้วยสำเนียงทางเหนือ “ขอบคุณ ขอบคุณพี่ชาย”
เฉินชางปลดเสื้อที่หยางจื้อฟู่ใช้พันแผลเอาไว้ออกไป ทำให้แผลถูกกระทบจนหยางจื้อฟู่ต้องสูดปากด้วยความเจ็บปวด
ตอนนี้เอง เฉินชางพลันต้องสูดหายใจเย็นยะเยือก
แผลลึกจนเห็นกระดูกบนหลังมือได้ชัดเจน เส้นเอ็นสองเส้นขาดรุนแรง เส้นเลือดเสียหายชัดเจน ต้องรีบผ่าตัดเย็บแผลทันที!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็หันไปพูดกับชายร่างผอม “คุณน้าครับ คนไข้สองคนนี้อาการสาหัส สถานการณ์เร่งด่วน ต้องจัดการแผลที่มือทันที คุณรอหน่อยได้ไหมครับ?”
ชายคนนั้นเห็นแผลของทั้งสองก็รีบพูดไปว่า “ไม่เป็นไรครับ คุณเย็บให้พวกเขาก่อนเถอะ แผลผม เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้วก็แค่หนังถลอก”
เดิมทีหยางจื้อฟู่และโจวข้วงเซิงคิดว่าพวกตนแซงคิวคนอื่นมาจึงรู้สึกไม่ดี เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดเช่นนี้จึงรีบกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณครับ! ขอบคุณพี่ชาย”
คนงานก่อสร้างที่ตามมาด้วยอีกหลายคนสัมผัสได้ว่าการมาถึงของพวกเขาส่งผลกระทบต่อคนอื่น พวกเขาจึงโค้งตัวให้คนไข้ที่ต่อแถวอยู่ด้านนอกแล้วพูดว่า “ข
