จะต้องเลี้ยงฉลอง!”
ทุกคนได้ยินก็พากันหัวเราะดีใจ
เห็นทุกคนยินดีมีความสุข หลี่เป่าซานก็ยิ้มไปด้วย “เพื่อนร่วมงานหลายคนได้เป็นพนักงานสัญญาจ้างอย่างราบรื่น ทั้งนี้คงไม่พ้นความพยายามและความช่วยเหลือจากทุกคน วันนี้ผมจึงอยากจัดงานเลี้ยงขอบคุณพวกคุณทุกคนจริงๆ พวกคุณต้องขอบคุณอาจารย์ผู้ชี้แนะของพวกคุณให้ดีนะครับ”
หวังหย่งยิ้มเขินอาย “หัวหน้าแผนก อาจารย์ของผมไปไม่ได้ครับ!”
ทุกคนชะงักไป “เสี่ยวหวัง อาจารย์ของคุณไม่ใช่หัวหน้าแผนกหรือ?”
หวังหย่งหัวเราะแห้งๆ “ตอนนี้อาจารย์ผมคือเฉินชาง! อาจารย์เฉิน”
เมื่อหวังหย่งพูดออกไปทุกคนพากันหัวเราะเฮฮาทันที
“ฮ่าๆ! เสี่ยวเฉินเป็นอาจารย์แล้ว ดูท่าทางของเสี่ยวหวังสิ สอนออกมาได้ดีทีเดียว!” สือน่าหยอกยิ้มๆ
ฉินเยว่ก็หยอกตาม “หวังหย่ง คุณต้องเลือกเรียนให้ดีนะคะ อย่าเลือกเรียนอะไรแย่ๆ ติดตามเขามากๆ ระวังเสียคน!”
เหล่าเฉินยืนทำขรึม “นี่เป็นเพราะอาจารย์เขาสอนมาดี!”
……
เฉินชางได้รับการต้อนรับจากแผนกศัลยกรรมทั่วไปเป็นอย่างดี ปกตินอกจากหยวนฟางแล้ว เฉินชางก็สร้างความชื่นชอบให้กับทุกคนได้ดี
หวังหย่งยิ้มพูดว่า “ดังนั้นหัวหน้าแผนกครับ คุณว่าจะเปลี่ยนวันได้หรือเปล่า เอาเป็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ก็ได้ พอถึงเวลางานจะได้ไม่ต้องเข้ากะกันแบบเคร่งครัดนัก”
ทุกคนพากันพยักหน้า วันทำงานมีงานเยอะจริงๆ
หลี่เป่าซานรีบพยักหน้ารับ “ได้ครับ เรื่องนี้คุณรับผิดชอบไปเลย คุณเคยเป็นเจ้าภาพกิจกรรม
