ก ทำได้เพียงหอบหายใจ
เยี่ยนหมิงมองไปยังหลี่หรงหรง “ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้มีอาการลมบ้าหมูใช่ไหมครับ? คนในครอบครัวมีใครเป็นหรือเปล่าครับ?”
หลี่หรงหรงพยายามส่ายหน้าเต็มที่
“พวกคุณรอผมสักครู่นะครับ ผมจะให้แพทย์อายุรเวชด้านประสาทมาร่วมตรวจ ดูว่าสมองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ส่วนคุณผู้ชาย คุณอย่าเพิ่งใจร้อน อย่าเครียด อยู่เป็นเพื่อนแฟนของคุณให้ดีนะครับ ใช่แล้ว คุณช่วยติดต่อครอบครัวเธอด้วย ตอนนี้อาการของผู้ป่วยยังไม่มั่นคง จะต้องเซ็นชื่อ”
หยางหลินได้ยินดังนั้นก็ก้มตัวลงพูดกับผู้หญิงว่า “คุณวางใจได้ ผมจะดูแลคุณให้ดี รอผมนะครับ”
หลี่หรงหรงเห็นหยางหลินปฏิบัติกับเธอเช่นนี้ คล้ายได้พบความจริงใจในความยากลำบาก เหมือนได้พบความรักที่แท้จริง
หยางหลินพูดจบก็เดินตามเยี่ยนหมิงออกไป
เมื่อทำเรื่องขอร่วมตรวจกับหมอท่านอื่นไม่ถึงสิบนาที หมอฝ่ายอายุรกรรมประสาทก็ลงมา เริ่มตรวจผู้ป่วย จากนั้นจึงแสดงความเห็นว่า “ทำกราฟสมองกับซีทีสแกน ดูเรื่องการบาดเจ็บเกี่ยวกับกะโหลกก่อน แต่ยังต้องพิจารณาเรื่องลมบ้าหมูอยู่ หากไม่ใช่ก็ต้องร่วมตรวจกับฝ่ายศัลยกรรมทั่วไป”
เฉินชางเพิ่งออกมาจากห้องเวร พลันเห็นชายคนหนึ่งกำลังโทรศัพท์อยู่ที่นั่น “พี่หย่ง ผมขอยืมเงินหน่อยนะครับ ผมรีบใช้มาก ไม่มีหรือครับ ไม่เป็นไร…”
หยางหลินวางโทรศัพท์ไปแล้วเริ่มกดโทรอีกครั้ง โทรไปๆ มาๆ ไม่ง่ายเลยกว่าจะหาเงินมาได้สองพันกว่าหยวน
พวกเขาเป็นแค่นักศึกษา จะมีเงินใช
