ยค่าใช้จ่ายอีกเท่าไหร่? เรื่องค่าใช้จ่ายยังไม่ต้องพูดถึง แต่จะต้องทนความลำบากไม่น้อยแน่ๆ ผมขอขอบคุณแทนพวกเขาด้วยนะครับ!”
ผู้ป่วยในโรงพยาบาลประจำอำเภอส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านรอบๆ เป็นเกษตรกรที่แก่ชรามากแล้ว
เมื่อมาตรวจโรคที่โรงพยาบาลประจำอำเภอก็จะต้องวางเงินสำรองจ่ายค่อนข้างสูง หากไปที่โรงพยาบาลในมณฑลก็จะต้องเสียค่าใช้จ่ายหนัก ต้องใช้เงินสำรองจ่ายไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องทนทรมานซ้ำๆ ไส้ติ่งระดับนี้หากไม่มีเงินถึงหมื่นคงผ่าตัดไม่ได้
สำหรับผู้ป่วยแล้วนี่นับเป็นภาระทางการเงินที่หนักหนาอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
ต้วนปัวเกิดในครอบครัวระดับรากหญ้า เติบโตในสังคมระดับรากหญ้า ทำงานก็ยังทำอยู่ในโรงพยาบาลระดับรากหญ้า สิ่งที่พบเห็นมากที่สุดก็คือเรื่องเช่นนี้ เขารู้สึกขอบคุณเฉินชางแทนผู้ป่วยจริงๆ!
เฉินชางมองต้วนปัว พูดเรียบๆ ว่า “พวกเราเป็นหมอ นี่คือหน้าที่ความรับผิดชอบของพวกเราอยู่แล้วครับ”
ต้วนปัวได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้าหนักแน่น พูดว่า “ใช่แล้ว! เพื่อการแพทย์ เพื่อประชาชน! เพื่อการแพทย์ เพื่อมนุษยชาติ!”
“หากหมอทุกคนในโลกเป็นแบบนี้ บางทีคงไม่มีข้อพิพาทมากมายขนาดนั้น?”
……
……
เดิมทีคิดว่าจะผ่าตัดเสร็จตอนสามทุ่ม แต่กลับลากยาวไปถึงเกือบสี่ทุ่ม
ทุกคนกินข้าวกลางวันมื้อเดียวก็ต้องทนมาจนถึงตอนนี้ เรียกได้ว่าทั้งหิวทั้งเหนื่อย
เมื่อออกมาจากโรงพยาบาลก็สัมผัสได้ถึงความร้อนอบอ้า
