มั่นใจ ผมคิดไปคิดมา มีแค่คนเดียวที่ช่วยผมได้ นั่นก็คือเสี่ยวเฉิน”
ประโยคนี้ของเขาทำเอาทุกคนตรงนั้นนิ่งค้างไปแล้ว
นี่เป็นการประเมินฝีมือเอาไว้สูงแค่ไหนกัน? ถานจงหลินผู้เป็นศัลยแพทย์ชั้นยอดในเมืองอันหยางถึงกับพูดขึ้นมาเองว่าเฉินชางทำได้ดีกว่าเขา! เกียรติยศเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าใครก็มีได้!
หัวหน้าแผนกทั้งหลายที่ยืนอยู่รอบๆ ต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ ตกลงเฉินชางไปผ่าตัดยอดเยี่ยมอะไรมากันแน่? ถึงกับทำให้ถานจงหลินออกปากชมเช่นนี้เชียว
หยวนฟางที่อยู่ด้วยยิ่งถลึงตากว้าง รู้สึกเหลือเชื่อเกินไป
เฉินชางคนนี้…ทำไม…เป็นไปไม่ได้!
แต่ความจริงวางเรียงอยู่ต่อหน้าทุกคนแล้ว ไม่มีอะไรให้สงสัยอีก!
คนที่มีชื่อเสียงขนาดถานจงหลินคงไม่มาแสดงละครเป็นเพื่อนเฉินชางถึงที่นี่หรอก?
ตอนนี้ตำรวจหนุ่มเดินมาส่งเฉินชางจนถึงที่แล้ว จากนั้นจึงหันหน้าเข้าหาเฉินชาง ยืนหลังตรง ทำวันทยาหัตถ์อย่างจริงจัง!
“หมอเฉิน! ขอบคุณที่ช่วยรักษาหัวหน้าของพวกเรานะครับ ผมขอตัวกลับก่อน ที่สถานีตำรวจยังมีงานอีกมาก”
เฉินชางพยักหน้า “ขอบคุณมากครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ”
จากนั้นตำรวจหนุ่มก็ขับรถจากไป ปล่อยทุกคนยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าตะลึงพรึงเพริด
นี่เป็นเรื่องจริงหรือ!?
ตอนนี้เอง หลี่เป่าซานเห็นว่ารอบๆ มีคนมารอดูความครึกครื้นมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว จึงบอกไปว่า “เสี่ยวเฉิน ตามผมไปที่ห้องทำงานเถอะครับ!”
ตอนนี้ทุกคนจึงกลับไปที่ห้องทำงานของหัวหน้าแผนก
หลังจา
