กฟังเฉินชางอธิบายอย่างละเอียดไปรอบหนึ่ง หลี่เจี้ยนเหว่ยและคนอื่นๆ ก็รู้สึกรับไม่ได้ไปชั่วขณะ!
เจ้าเด็กนี่เป็นปีศาจหรือไง?
แม้แต่หลี่เป่าซานก็ยังอยากลากเฉินชางไปถามให้ชัดๆ ว่า ตกลงคุณยังทำอะไรได้อีก?
ตอนนี้ถานจงหลินรู้สึกถูกใจเฉินชางมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม แทบอยากจะดึงตัวไปอย่างอดรนทนไม่ไหวจริงๆ
ตอนนี้แผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลอยู่ในสภาพครึ่งๆ กลางๆ คนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ยังไม่ทันได้เติบโตดี ถ้าหากมีเฉินชางไปร่วมด้วยแล้วบ่มเพาะให้ความสำคัญกับเขา อาจพาแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นก็เป็นได้!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ถานจงหลินก็มองไปที่หลี่เป่าซาน “หัวหน้าหลี่ วันนี้ผมข้ามหน้าข้ามตาคุณไปขอความช่วยเหลือจากเสี่ยวเฉินโดยตรงเพราะสถานการณ์เร่งด่วน ต้องขออภัยคุณจริงๆ ครับ”
หลังจากหัวเราะกันหอมปากหอมคอก็พูดกับทุกคนว่า “ที่ผมมาวันนี้ ที่สำคัญก็คือมาคุยธุระกับผู้อำนวยการฉิน ผมไม่รบกวนทุกท่านแล้วครับ”
“เสี่ยวเฉิน ว่างๆ พวกเราค่อยคุยกันนะครับ…”
พูดจบถานจงหลินก็เดินออกไป
เฉินชางเห็นดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืน “หัวหน้าแผนกครับ ผมก็จะไปแล้ว…พวกคุณคุยกันตามสบายนะครับ”
หลี่เป่าซานกำลังจะพยักหน้า แต่จู่ๆ หลี่เจี้ยนเหว่ยก็โบกมือพูดว่า “ไม่ต้องรีบร้อน เสี่ยวเฉิน วันนี้พวกเรามาหาคุณเพราะมีเรื่องอยากจะแลกเปลี่ยนกับคุณสักหน่อยน่ะครับ”
เฉินชางพย
