ักหน้า “รองผู้อำนวยการหลี่ เชิญพูดมาเลยครับ”
หลี่เจี้ยนเหว่ยยิ้ม “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก เกี่ยวกับการวิจัยวิธีการผ่าตัดด้วยการส่องกล้องแบบบาดเจ็บน้อยที่คุณปรับปรุงอยู่น่ะครับ ทางโรงพยาบาลให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก คิดว่านี่เป็นงานวิจัยที่มีศักยภาพงานหนึ่ง คุณลงทะเบียนในหัวข้อนี้ได้เลย แล้วทางโรงพยาบาลจะช่วยสนับสนุนคุณ ช่วยผลักดันให้เทคนิคการผ่าตัดนี้แพร่กระจายไปในวงกว้างมากขึ้น”
“ดังนั้นจึงอยากให้คุณเป็นผู้รับผิดชอบหัวข้อการศึกษานี้! คุณคิดว่าเป็นยังไงบ้างครับ?”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รีบส่ายศีรษะ “นี่…รองผู้อำนวยการหลี่ ผมขอพูดตรงๆ โดยไม่กลัวคุณหัวเราะเยาะเลยแล้วกันครับ พอผมจบปริญญาตรีก็มาทำงานเลย ไม่ได้เรียนต่อในระดับปริญญาโท ดังนั้น…ผมทำงานวิจัยไม่เป็นครับ ผมทำเป็นแค่ตรวจโรคและผ่าตัด ถ้าคุณอยากให้ผมปรับปรุงวิธีการผ่าตัดให้ดีขึ้นก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่า…ถ้าคุณจะให้ผมทำวิจัย ผมกลัวว่าจะทำเสียน่ะครับ!”
หลี่เจี้ยนเหว่ยได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้ายิ้มๆ “คนเราเก่งไม่เหมือนกัน ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้หรอกครับ ให้หลี่เป่าซานเป็นผู้รับผิดชอบรายการไปก็ได้ แต่คุณต้องเป็นผู้รับผิดชอบหัวข้อการศึกษาอันดับสอง เป็นผู้สนับสนุนด้านเทคนิคและเป็นผู้เสนอหัวข้อการศึกษาก็พอแล้ว อย่างอื่นคุณไม่ต้องสนใจ ส่วนงานด้านคลินิกก็ให้จางโหย่วฝูรับผิดชอบ”
“ส่วนเรื่องประวัติการศึกษาของคุณ…ส่วนนี้ไม่ต้องรีบร้อน ปีนี้โร