ย กล่าวขออภัยไปตามตรง “เรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบของแผนกฉุกเฉินของพวกผมจริงๆ ผมต้องขออภัยหัวหน้าจางด้วยนะครับ”
เมื่อกล่าวออกมาเช่นนี้ ทุกคนพลันรู้สึกงุนงง
นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน? หลี่เป่าซานหน้าดำถึงกับขอโทษเชียวหรือ?
แม้แต่จางโหย่วฝูก็รู้สึกคาดไม่ถึงอยู่บ้าง
ขอโทษหรือ? ปกติหลี่เป่าซานไม่เป็นแบบนี้นี่นา!
คุณขอโทษแล้วหมายความว่าอย่างไร?
ขอโทษแล้วจะไม่คืนผู้ป่วยให้ผมหรือ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้จางโหย่วฝูพลันโกรธจนตาลาย
หลี่เป่าซานแคุณเจ้าเล่ห์กลับกลอกมาตลอดชีวิต ยังมาบอกว่าผมวางอุบายอะไรอีก ตกลงใครวางอุบายใครกันแน่! ไอ้จิ้งจอกเฒ่า
จางโหย่วฝูพูดอย่างขุ่นเคือง “หัวหน้าหลี่พูดง่ายจริงๆ ขอโทษประโยคเดียวก็ไม่เป็นอะไรแล้วหรือ?”
หลี่เป่าซานถอนใจ “ความจริงเรื่องที่ผมเตรียมพูดเมื่อกี้ ก็เกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกันนะครับ”
เมื่อพูดถึงตรงนี้หลี่เป่าซานก็หยิบแฟลชไดร์ฟขึ้นมา พูดกับผู้อำนวยการว่า “ขอเวลาให้ผมสักสองสามนาทีนะครับ จะได้นำเสนออะไรบางอย่าง!”
ตอนนี้คำพูดของหลี่เป่าซานทำให้ทุกคนสงสัยมาก ตกลงมันคืออะไรกันแน่?
แม้แต่จางโหย่วฝูยังจับจ้องไปที่หลี่เป่าซาน ค่อยๆ ลดท่าทีเป็นปรปักษ์ของตัวเองลง ด้วยกลัวว่าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คนนี้จะเล่นลูกไม้อะไรอีก
ถึงอย่างไรก็เสียเปรียบมาแล้วสองครั้ง จางโหย่วฝูจึงรู้สึกหวาดผวาอยู่ในใจ
พบว่าหลี่เป่าซานเดินไปที่คอมพิวเตอร์ใหญ่ของห้องประชุมแล้วนำแฟลชไดร์ฟเสียบเข้าไป เปิดไ