กำหนดการ หลังจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลประกาศข้อมูลที่ต้องใส่ใจและชี้แนะเล็กน้อยก็มาถึงช่วงเวลาที่ให้คนมีปัญหาออกมาพูด ส่วนคนที่ไม่มีปัญหาก็อยู่เฉยๆ
ตอนนี้เอง จางโหย่วฝูและหลี่เป่าซานต่างก็ลุกขึ้น ที่ประชุมพลักเกิดความกระอักกระอ่วน!
หลี่เป่าซานยิ้มอย่างอึดอัด “หัวหน้าจาง เชิญพูดก่อนเลยครับ!”
จางโหย่วฝูพยักหน้าก่อนจะกล่าวเสียงต่ำ “ผมมีเรื่องอยากให้หัวหน้าแผนกทุกท่านช่วยตัดสินหน่อยน่ะครับ”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็อดตื่นตัวขึ้นมาไม่ได้
ระยะนี้ ทุกๆ สัปดาห์ แผนกศัลยกรรมทั่วไปและแผนกฉุกเฉินต่างก็มีการกระทบกระทั่งเล็กๆ น้อยๆ กันอยู่ตลอดจนกลายเป็นหัวข้อสนทนาในยามว่างของทุกคนไปแล้ว เมื่อเห็นจางโหย่วฝูระเบิดอารมณ์ออกมา แต่ละคนจึงพากันหูผึ่ง
ถานลี่กั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไร
ฉินเสี้ยวหยวนหัวเราะในใจ แต่ใบหน้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง “เกิดอะไรขึ้นครับ”
จางโหย่วฝูกล่าวว่า “เมื่อวานแผนกของพวกผมทำกิจกรรมคลินิกฟรีที่โถงผู้ป่วยนอก รับผู้ป่วยแอดมิทมาไม่น้อย เดิมทีนัดกันแล้วว่าจะมาแอดมิดชทที่แผนก แต่กลับถูกแผนกฉุกเฉินรับตัวผู้ป่วยไปผ่าตัดแทน”
“ผมคิดว่าเรื่องนี้หัวหน้าแผนกหลี่ควรมีคำอธิบายให้พวกผมหน่อยนะครับ ถึงอย่างไรเรื่องการแย่งผู้ป่วยแบบนี้มันก็น่าเกลียดเกินไปจริงๆ!”
ทุกคนได้ยินดังนั้นต่างคิดว่า แย่งผู้ป่วยกันอีกแล้วหรือ?
หลังจากหลี่เป่าซานได้ยินเรื่องนี้ก็ลุกขึ้นด้วยตัวเอง ไม่ได้หลีกเลี่ยงแม้แต่น้อ
