สดงความสามารถได้อีกทักษะหนึ่งแล้ว
หนาแน่นและเย็บอย่างรวดเร็ว คุณสมบัติพิเศษทั้งสองนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของหลี่เป่าซาน +10]
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของหลี่เจี้ยนเหว่ย +5]
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของเถามี่ +10]
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของจางโหย่วฝู +5]
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ล้วนเป็นค่าความรู้สึกดีทั้งนั้น แต่ว่า…เฉินชางยังไม่เข้าใจจริงๆ ตกลงว่าค่าความรู้สึกดีพวกนี้ทำอะไรได้? จะเอาไปใช้อย่างไร?
ตอนนี้ผู้ที่มีค่าความรู้สึกดีถึงเจ็ดสิบมีอยู่สองคน คนหนึ่งก็คือจางจื้อซิน อีกคนหนึ่งก็คือเสี้ยวเถียนฮวา
เฉินชางตัดสินใจแล้วว่า…ตนจะต้องหาเวลาทดสอบดูสักหน่อยว่าค่าความรู้สึกดีนี้มันใช้อย่างไร มิฉะนั้น ได้รับค่าความรู้สึกดีมาแล้วแต่กลับไม่เห็นประโยชน์คงไม่ไหว!
……
……
เมื่อการผ่าตัดสิ้นสุดลง หลี่เจี้ยนเหว่ยก็ถอดถุงมือออก จากนั้นจึงปลดหน้ากากอนามัยมองไปยังเฉินชางแล้วผงกศีรษะอย่างพึงพอใจ “เสี่ยวเฉินหรือ? ไม่เลว! เป็นคนหนุ่มอายุน้อยมากความสามารถจริงๆ มีพรสวรรค์มาก เหล่าหลี่ คุณต้องสั่งสอนให้ดีนะครับ ต้นกล้าดีๆ แบบนี้ถ้าเติบโตล่าช้าไปถือเป็นความผิดของคุณนะ!”
หลี่เป่าซานยิ้มออกมาอย่างหาได้ยาก วันนี้เฉินชางทำให้เขารู้สึกได้หน้า รอยยิ้มจึงดูภาคภูมิใจอยู่หลายส่วน “ครับ แน่นอนอยู่แล้วครับ เสี่ยวเฉินเป็นอาวุธลับของพวกผม เป็นคนรุ่นใหม่ที่เพิ่งจะสั่งสอนออกมาได้น่ะครับ”
เถามี่มองไปที่
