กเฉินออกจากอันตรายมาได้ ทั้งยังคอยค้ำจุนการผ่าตัดถุงน้ำดีเคสต่างๆ จางโหย่วฝูก็อยากเห็นนานแล้วว่าเฉินชางคนนี้เป็นเทพเซียนมาจากที่ไหนกันแน่
วันนี้เมื่อได้พบหมอน้อยคนนี้ ทำให้เขารู้สึกกระตือรือร้นจริงๆ! นี่เป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางโหย่วฝูก็เริ่มใคร่ครวญ หลี่เป่าซานอายุห้าสิบห้าปีแล้ว เป็นดั่งอาทิตย์กำลังตกดิน ส่วนจางโหย่วฝูเพิ่งจะอายุสี่สิบห้า ยังมีเรี่ยวแรงกระฉับกระเฉง เส้นทางศัลยแพทย์ของเขาเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น ส่วนเฉินชางคนนี้ จู่ๆ จางโหย่วฝูก็คิดว่าควรลากมาอยู่ข้างกายตนให้ได้ ทว่าไม่รีบร้อน จะต้องใจเย็นเข้าไว้ และ…อย่าได้ทำเหมือนเมื่อก่อน อย่าสร้างความประทับใจแย่ๆ ให้อีกฝ่ายก็พอแล้ว
จางโหย่วฝูขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกได้ย่อมไม่ใช่คนโง่ การชั่งน้ำหนักถึงข้อดีข้อเสียเช่นนี้เขาเชี่ยวชาญเป็นอย่างดี
อีกอย่างทุกคนก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว อยู่ในสังคมนิติรัฐ ยังจะมีเรื่องบุญคุณความแค้นมากมายขนาดนั้นที่ไหนกัน มีแค่เรื่องผลประโยชน์เท่านั้นเอง
ทว่า…ยังมีอยู่เรื่องหนึ่งที่จางโหย่วฝูไม่เข้าใจ นั่นก็คือ…ทำไมตอนนี้ถึงได้ขาดแคลนคนมีพรสวรรค์จัง?
แผนกศัลยกรรมทั่วไปดีๆ ไม่มา วิ่งไปแผนกฉุกเฉินกันหมด!
พวกคุณมาที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปได้หรือไม่? แผนกผมให้คุณกินน้อยไป หรือให้คุณดื่มน้อยไปหรือไง?
แผนกของพวกเรามีสภาพแวดล้อมที่ดี มีเวทีที่ดี เทียบกับแผนกฉุกเฉินแล้วถือว่าห่างกันนับแสนนับหมื่นลี้ แต่
