ตอนนี้เอง พยาบาลช่วยผ่าตัดฉุกเฉินกลับมีท่าทีกระวนกระวาย จะอย่างไรแผนกฉุกเฉินก็เพิ่งได้รับห้องผ่าตัดมาไม่กี่วัน พยาบาลเหล่านี้เคยเจอเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน ไม่ทันไรก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว!
เฉินชางลุกขึ้นยืน เริ่มจัดสรรหน้าที่ เรียกพยาบาลที่อยู่ว่างๆ ด้านนอกเข้ามาพยุงเหล่าเฉินขึ้นเตียง
ตอนนี้เหล่าเฉินนอนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนพื้นคล้ายไม่มีเรี่ยวแรง พยาบาลก็มีท่าทีกระสับกระส่าย เตียงรถเข็นคันหนึ่งถูกเข็นเข้ามา เฉินชางเป็นคนแรกที่รู้สึกเป็นห่วงและตื่นตระหนกอยู่ในใจ “เหล่าเฉิน! เหล่าเฉิน! คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”
เหล่าเฉินลืมตาอย่างอ่อนแรง เมื่อมองไปก็พบว่าเป็นเฉินชาง พลันนั้นจึงจับแขนเฉินชางไว้พลางกล่าว “รีบไปผ่าตัดก่อน ดูเหมือนตอนผมหมดสติไปจะเกิดปัญหาเล็กน้อย คุณรีบไปดูเร็วเข้า!”
เสียงของเหล่าเฉินฟังดูไร้เรี่ยวแรง แม้แต่พยาบาลก็ไม่รู้ว่าเกิดปัญหาตรงไหน มีเพียงเฉินชางที่ได้ยินชัดเจน
เฉินชางรีบโทรไปหาหวังหย่งที่แผนกฉุกเฉินทันที “หวังหย่ง อาจารย์เฉินหมดสติไปแล้ว คุณรีบมาเร็วเข้า อาจเป็นเพราะเลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่พอทำให้เกิดอาการสมองขาดเลือดเฉียบพลัน…”
หลังจากโทรศัพท์เสร็จก็หันไปมองภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปโดยพลัน รีบยืดตัวขึ้นเดินไปทันที “พยาบาลช่วยผ่าตัดเมื่อครู่นี้อย่าเพิ่งไปนะครับ รอให้หวังหย่งมาก่อนค่อยส่งไปห้องกู้ชีพ พวกคุณมาช่วยผมผ่าตัดต่อ!”
เมื่อได้ยินเฉินชางพูดเช่นนั้นทุกค
