ด้!
ผ่าตัดหกสิบเจ็ดเคสในสี่วัน!
ไม่ว่าจะเป็นแผนกไหน หากมีผลงานเช่นนี้ก็ดูถูกไม่ได้จริงๆ
เมื่อจางโหย่วฝูได้ยินดังนั้นก็แค่นเสียงหัวเราะออกมาครั้งหนึ่ง “จะโม้ก็ช่วยทำให้มันเนียนหน่อยเถอะครับ? หัวหน้าแผนกหลี่ นี่คือการประชุมใหญ่ของโรงพยาบาล ไม่ใช่ที่ที่คุณจะมาล้อเล่นได้ ตัวเลขนี้คุณทำไม่ได้แน่นอน! แผนกฉุกเฉินไม่มีความสามารถขนาดนี้แน่!”
หลี่เป่าซานยิ้มจางๆ ออกมา “การผ่าตัดทุกเคสมีบันทึกการผ่าตัดอยู่นะครับ ใช่แล้ว หัวหน้าแผนกจาง คุณอาจไม่เข้าใจแผนกฉุกเฉินของพวกเรามากนัก แผนกของพวกเรามีคนที่ผ่าตัดถุงน้ำดีได้ทั้งหมดสามคน ซึ่งในสามคนนี้มีเฉินปิ่งเซิงที่คุณพูดถึงอยู่ด้วย นอกจากเขาแล้วยังมีเพื่อนร่วมงานของพวกเราอีกสองคน คนหนึ่งก็คือเฉินชางที่เพิ่งจะได้รับบรรจุไป อีกคนก็คือหวังหย่ง”
“มีหมอสามคนแล้ว จะยังผ่าตัดสี่สิบกว่าเคสภายในสามวันไม่ได้อีกหรือครับ?”
“ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรามีผู้ป่วยเยอะมาก ไม่ใช่แค่สี่สิบเคสเท่านั้น ห้องผ่าตัดของพวกเราไม่เคยว่างเลย แต่ผมกลับได้ยินว่าตอนนี้ที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปมีผู้ป่วยไม่เยอะ แต่มีห้องผ่าตัดมาก หัวหน้าแผนกจาง ถ้าคุณต้องการ พวกเราร่วมมือกันก็ได้นะครับ”
เมื่อคำนี้ถูกกล่าวออกมา จางโหย่วฝูก็แทบจะกระอักเลือด!
เฉินชางผ่าตัดถุงน้ำดีได้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่ใช่ไอ้หนุ่มที่เพิ่งเลื่อนขั้นหรือ? แล้วหวังหย่งนั่นเป็นใครกัน? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อคนพวกนี้มาก่อน?
เมื่อคิดถ
