ึงตรงนี้ จางโหย่วฝูก็หน้าดำไปโดยพลัน เจ้าหนูต้วนปัว ทำไมถึงได้ผิดพลาดแบบนี้!
ยิ่งคิดจางโหย่วฝูก็ยิ่งโกรธ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในที่ประชุมใหญ่ของโรงพยาบาล แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน! อีกอย่าง ที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำไมคนไข้ของอีกฝ่ายถึงได้มากมายขนาดนั้น!
ไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนส่งไปหรือไง?
ทำไมฉันต้องส่งคนไข้ไปด้วย?
สมองของฉันถูกน้ำดีท่วมไปแล้วหรือ?
จางโหย่วฝูยิ่งคิดก็ยิ่งเสียใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ!
เขารู้สึกราวกับเห็นหลี่เป่าซานกำลังไลฟ์สดพลางตะโกนออกมาว่า “ขอบคุณจางโหย่วฝู หัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปที่ส่งผู้ป่วยถุงน้ำดีอักเสบเฉียบพลันมาให้! ไลก์เลย!”
เมื่อคิดถึงวิธีอันบ้าคลั่งของตัวเอง จางโหย่วฝูก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!
เขาสูดหายใจลึก…พยายามทำให้ตัวเองสงบลง
ทันใดนั้นทั่วทั้งห้องประชุมก็คึกคักขึ้นมา!
แผนกฉุกเฉินเพิ่งได้รับมอบห้องผ่าตัดไปไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็ผ่าตัดไปได้หกสิบกว่าเคสแล้ว ตัวเลขนี้จะเวอร์เกินไปหรือเปล่า? ไม่ใช่แค่เรื่องที่ผ่าตัดได้มากขนาดนี้เท่านั้น แค่คุณคิดจะรวบรวมผู้ป่วยให้ได้มากขนาดนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว
แต่ละคนอดชื่นชมไม่ได้ “หัวหน้าแผนกหลี่ ยอดไปเลยครับ!”
“ใช่แล้ว! แผนกฉุกเฉินที่มีหัวหน้าหลี่เป็นผู้นำจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน!”
“ใช่ๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องทำได้หรือทำไม่ได้เลย แค่รวบรวมผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดถุงน้ำดีได้มากขนาดนี้ภายในเวลาแค่ไม่กี่วันก็ไม่ง่ายแล้ว หัวหน้าหลี่ คุณต้