้ให้ดีขึ้นได้หรือไม่ ทำให้เสียหายน้อยกลายเป็นแทบไม่เสียหายหรือไม่เสียหายเลยสักนิด!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฉินชางก็มองไปทางฉินเยว่ “คุณว่าหัวข้อนี้มีค่าพอจะทำวิจัยหรือเปล่าครับ?”
ในที่สุดฉินเยว่ก็พูดขึ้นว่า “เมื่อกี้ฉันกำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่พอดี!”
“มีค่าแน่นอน! มีค่าที่จะทำวิจัยแน่”
“ตอนนี้การผ่าตัดด้วยการส่องกล้องถือเป็นกระแสหลัก แต่ดูเหมือนฉันไม่เคยได้ยินใครพูดถึงการปรับปรุงแผลผ่าตัดมาก่อนเลยค่ะ! เพราะเดิมทีการผ่าตัดด้วยการส่องกล้องก็มีแผลเล็กมากอยู่แล้ว ทุกคนเลยไม่คิดทำวิจัยเรื่องนี้อีก”
“แต่เพราะเป็นแบบนี้ พวกเราจึงทำให้จุดเด่นนี้ดีขึ้นได้! ทำเป็นหัวข้อวิจัยได้เลย!”
เฉินชางยิ้ม “โอเคครับ ถ้างั้นคุณไปตรวจสอบข้อมูลให้หน่อยนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกสารและสรุปข้อมูลจากต่างประเทศ”
ถึงเขาจะเขียนวิทยานิพนธ์ไม่เป็นก็ไม่กลัว ขอแค่มีคนทำได้ก็พอแล้ว เพราะถึงอย่างไรก็ต้องลงชื่อในวิทยานิพนธ์หลายคน
เมื่อเทียบกันแล้ว ผลประโยชน์ที่ผู้ร่วมเขียนจะได้รับไม่แตกต่างกับผู้เขียนหลักมากนัก ทั้งยังมีประโยชน์ในด้านการโน้มน้าวชักจูงอีกด้วย
เกร็ดความรู้: โดยปกติผู้ร่วมเขียนจะหมายถึงผู้รับผิดชอบหัวข้อทั้งหมด โดยจะรับผิดชอบเงินทุนในการวิจัย การวางแผน และเอกสารอ้างอิงสำหรับบทความเป็นต้น และยังเป็นผู้ที่ผู้เขียนติดต่อไปเพื่อขอความร่วมมือในบทความและข้อมูลการวิจัยอีกด้วย
ที่สำคัญก็คือรับหน้าที่ในด้านความน่าเชื่อ
