ตอนกลางวันมีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเรียกให้เฉินชางไปที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสอง
สือน่าเป็นเวรช่วงเช้าวันอาทิตย์ วันนี้ตอนตรวจผู้ป่วย อยู่ๆ ก็พบว่าแผนกฉุกเฉินมีผู้ป่วยที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดถุงน้ำดีทั้งหมดยี่สิบกว่าคนแล้ว มีผู้ป่วยที่เน้นข้อบ่งชี้ในการผ่าตัดไว้ชัดเจนว่ารอนานไม่ได้อยู่หลายคน
คราวนี้สือน่าอึ้งไปแล้ว!
สถานการณ์ของแผนกฉุกเฉินเป็นอย่างไร เธอเข้าใจกว่าคนอื่น
จะอนุญาตให้ผู้ป่วยมาผ่าตัดถุงน้ำดีมากขนาดนี้ได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเตียงผู้ป่วยไม่พอเลย ปกติการผ่าตัดถุงน้ำดีเหล่านี้ ถ้าใช้การส่องกล้อง อย่างเร็ววันต่อไปก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่คุณต้องคิดถึงปัญหาอื่นด้วย!
นั่นก็คือ ใครจะเป็นคนผ่าตัด?
ในแผนกฉุกเฉิน คนที่ผ่าตัดถุงน้ำดีได้มีใครบ้าง?
ในความคิดของสือน่ามีแค่เหล่าเฉินคนเดียวเท่านั้น!
เหล่าเฉินคนเดียวจะรับไหวหรือ?
สี่สิบกว่าคน ต่อให้เหล่าเฉินเป็นคนเหล็กก็ยังต้องพักผ่อน!
อีกอย่าง การผ่าตัดถุงน้ำดีเคสหนึ่งก็ต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมง ต่อให้ไม่พักผ่อนก็ทำไม่ทัน หากยืดเยื้อเวลานานไป เกิดพลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการรักษาไปจนทำให้เกิดปัญหาเรื้อรัง ความรับผิดชอบนี้ใครจะเป็นคนรับ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้สือน่าก็รู้สึกร้อนใจ
เพิ่งจะมีห้องผ่าตัดได้ไม่เท่าไหร่ จะรับงานใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร
ยังดีที่รู้ตัวเร็ว มิฉะนั้นหากรอจนถึงวันจันทร์แล้วเกิดเรื่องขึ้นมา ความรับผิดชอบคงหน
