ผมเองก็อยากดูหน่อยว่าเป็นการผ่าตัดศัลยกรรมแบบไหน”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ดีใจขึ้นมาโดยพลัน “ขอบคุณมากครับผู้อำนวยการฉิน! ถ้างั้นรบกวนคุณแล้ว พรุ่งนี้ผมจะแจ้งเวลาและสถานที่ให้คุณทราบอย่างละเอียดอีกครั้งนะครับ”
เฉินชางวางโทรศัพท์แล้วรีบต่อสายไปหาหยางเทาทันที เมื่อเทียบกับฉินเสียง หยางเทารับปากอย่างรวดเร็วกว่ามาก
เฉินชางคาดว่ามีสองคนนี้แล้ว คงไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะนะ?
……
เช้าวันต่อมา เฉินชางสะดุ้งตื่น ส่วนสาเหตุนั้นคงต้องโทษของบำรุงไตบำรุงหยางที่จางจื้อซินให้เขากินไปเสียมากมาย
เขารีบซักกางเกงใน จากนั้นก็อาบน้ำก่อนจะรีบร้อนเดินทางไปที่คลินิกศัลยกรรม
เดิมทีก็เช้ามากแล้ว ผลกลับกลายเป็นว่าจางจื้อซินตื่นเช้ากว่า ตอนนี้กำลังโทรศัพท์อยู่ในห้องทำงาน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร แต่จางจื้อซินมีท่าทีกระตือรือร้นมาก เรียกได้ว่ากระตือรือร้นจนให้ความรู้สึกถ่อมตัวเล็กน้อยด้วยซ้ำ…
“ครับๆๆ! ไม่รบกวน ไม่รบกวนแล้วครับ ไม่มีปัญหาครับผู้อำนวยการหวัง คุณทำงานต่อเถอะ ได้ครับ! ถ้าคุณว่างเมื่อไหร่ก็ติดต่อมาได้ตลอดนะครับ…”
หลังจากวางโทรศัพท์ไป จางจื้อซินก็หน้าดำคร่ำเครียด หันไปมองเฉินชางครู่หนึ่ง ทอดถอนใจออกมา “ผมเดาไม่ผิดเลยจริงๆ หวังเชินกลัวมีเรื่องเลยไม่ยอมมา”
เฉินชางพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากมาย
จางจื้อซินถอนใจอีกครั้ง ยกโทรศัพท์ขึ้นโทรหาอีกหลายคน หลังพูดถึงเรื่องผ่าตัดแก้ไขให้เสี้ยวเถียนฮวา ทุกคนก็ไม่ยอมมา
พริบต
