นนี้จริงๆ เลย…ไม่รู้จักวางแผนเลยจริงๆ!
คุณคิดว่าดวงตามันทำกันง่ายๆ เหรอ?
ใบหน้าของเสี้ยวเถียนฮวาค่อนข้างใหญ่ ผิวดำ จมูกใหญ่ ปากหนา คิ้วทั้งสั้นและหยาบ เพราะตากแดดตากฝนมาเป็นเวลานานและความคุ้นชินในการใช้ชีวิตทำให้ผิวของเธอไม่ดีเข้าไปใหญ่
คุณลองคิดดู มีดวงตาของหวังจู่เสียนแขวนอยู่บนใบหน้าแบบนี้จะมีลักษณะอย่างไร?
ไม่ต้องบอกก็รู้
ดังนั้นในใจของจางจื้อซินจึงไม่มีความมั่นใจ แล้วเฉินชางจะมั่นใจได้อย่างไร?
นี่ไม่ใช่การพูดจาไร้สาระหรือ?
คุณคิดว่านี่เป็นเรื่องเล่นๆ หรือไง?
คิดว่าพูดเล่นๆ แล้วก็จบเรื่องหรือ?
พี่สาวปาอึท่านนี้ แม้แต่เรื่องที่ส่งผลกระทบกับกฎหมายก็ยังทำออกมาได้ คุณคิดว่าพี่สาวท่านนี้ทำจากน้ำหรือไง?
ขนาดปูนซีเมนต์ยังไม่มีความกล้าแบบนี้เลย!
ยิ่งไปกว่านั้น…จางจื้อซินคิดไปถึงคำพูดสุดท้ายของเฉินชางที่ว่า ถ้าแก้ปัญหาไม่ได้ค่อยมาสาดอึ ผมจะช่วยสาดเอง!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็โกรธจนขบฟัน
รีบดึงเฉินชางไปด้านข้างก่อนจะหันมาพูดขออภัยเสี้ยวเถียนฮวา “ประธานเสี้ยวครับ เรื่องนี้ต้องวางแผนระยะยาว ส่วนที่หมอเฉินพูด…”
แต่เสี้ยวเถียนฮวากลับพูดขัดคำจางจื้อซินโดยตรง!
“ฉันรู้สึกสนใจหมอน้อยคนนี้มาก!”
“ฉันคิดว่าเขาพูดมีเหตุผลอยู่นะ ฉันจะหารือกับหมอน้อยคนนี้สักหน่อย เขาพูดถูก ถึงอย่างไรก็มีอึหมูมาก ขาดไปสักวันก็ไม่เป็นไรหรอก”
เฉินชางได้ยินก็รีบส่งสายตาเป็นสัญญาณให้จางจื้อซิน
จากนั้นจึงยิ้มให้เสี้ยวเถียนฮว
