ื่นตะลึงไปในพริบตา!
เขายังไม่ทันพูดอะไร หลิวเจี้ยนวิสัญญีแพทย์ที่อยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นมาก่อน “การเย็บนี้งดงามจริงๆ! เหล่าจาง คุณเป็นหมอความงามไม่ใช่หรือ? ทำไมผมรู้สึกว่าเขาเย็บสวยกว่าคุณอีกล่ะ!”
“เพียะๆๆ!” จางจื้อซินคล้ายได้ยินเสียงตบหน้าดังข้างหูตัวเองชัดเจน!
เมื่อย้อนคิดไปถึงเมื่อครู่นี้ที่เฉินชางวิจารณ์ว่าการเย็บแผลของเขาน่าเกลียด…จางจื้อซินพลันรู้สึกเศร้าใจ
เฉินปิ่งเซิงก็ถอนใจออกมา มองไปที่เหล่าจางอย่างเห็นใจ กล่าวปลอบใจว่า “ความจริง….คุณด้อยกว่านิดหน่อยเอง”
จางจื้อซินมองเฉินปิ่งเซิง เมื่อเห็นเฉินปิ่งเซิงปลอบใจตนก็ลอบพยักหน้าปลอบใจตัวเองบ้าง จางจื้อซินสู้ๆ! พวกคุณห่างกันไม่มาก นิดเดียวเท่านั้น จะต้องยืนหยัดตามไปให้ทัน!
มีบางคำที่เหล่าเฉินไม่ได้พูดออกไปเพียงแต่…นิดหน่อยของคุณมันค่อนข้างมากน่ะครับ
เมื่อเห็นจางจื้อซินเปี่ยมไปด้วยพลัง เหล่าเฉินก็ได้แต่ทอดถอนใจเบาๆ
