ตอนนี้ภายในห้องประคองชีพ เตียงกู้ภัยแปดเตียงมีผู้ป่วยนอนอยู่เต็มทุกเตียง!
แต่ละคนนอนร้องโอดครวญออกมาไม่หยุด!
“หมอช่วยผมด้วย!”
“หมอ…ผมทรมาน ปวดหัวเหลือเกิน!”
“ผมอยู่ที่ไหน…ช่วยผมด้วย ผมอยากตาย ทำไมผมมองไม่เห็น!”
เพิ่งจะเข้ามาในห้องประคองชีพก็ได้ยินเสียงร้องโอดครวญดังออกมาเป็นระลอก ฟังดูแหบแห้งไร้พลัง
จางซูเห็นหลี่เป่าซานเข้ามาก็รีบเดินมาหา “หัวหน้าแผนก คุณมาแล้ว!”
หลี่เป่าซานรีบถามทันที “สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้างครับ?”
จางซูพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “สถานการณ์…ไม่ดีเลยค่ะ!”
“หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด พบว่าผู้ป่วยที่ถูกพิษเหล่านี้มีอัตราการเต้นของชีพจรเร็วเกินไป มีอาการกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดในระดับที่แตกต่างกัน กราฟหัวใจเต้นผิดปกติ มีภาวะไตวายรุนแรง ผู้ป่วยสามคนมีสภาวะเลือดคั่งที่ประสาทตา จอประสาทตาบวมน้ำ มีข้อบกพร่องด้านการมองเห็น! ทั้งยังมีอาการเมตาบอลิซึมเป็นพิษอย่างรุนแรง!”
เมื่อหลี่เป่าซานได้ฟัง ก็รู้สึกเย็นวาบที่หัวใจ สัญญาณแต่ละอย่างที่ปรากฏพุ่งไปที่คำตอบเดียว!หลี่เป่าซานพูดขึ้นว่า “พิษเมทานอล?”
จางซูพยักหน้า “ใช่ค่ะ! พิษเมทานอล ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหลายคนถูกพิษในระดับสูงด้วย!”
หลี่เป่าซานหันมา เริ่มตรวจสอบคนไข้ “เอาผลการทดสอบมาให้ผม!”
หมอที่อยู่ด้านข้างนำประวัติผู้ป่วยส่งไปให้ หลี่เป่าซานยิ่งอ่านก็ยิ่งกังวล!
เวลาผ่านไปประมาณสิบนาที หลี่เป่าซานก็ทำการตรวจสอบผู้ป่วยทุกคนจนเสร็จ พ
