พยาบาลเครือตงต้า นับว่ามีความสามารถในสายนี้มาก
เหล่าฉินส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างประหลาดใจ จากนั้นจึงพูดว่า “ขานี้ดูดีจริงๆ ผมถ่ายไว้หลายรูปแล้ว กลับไปจะค่อยๆ ชื่นชมและพิจารณาดูให้ดี”
ประโยคนี้ทำเอาหยางเทาที่อยู่ด้านข้างมือสั่น เกือบทำโทรศัพท์ตกพื้น
เจิ้งกั๋วถานยิ่งหน้างอเข้าไปใหญ่!คุณถ่ายรูปขาของแฟนผม แล้วยังคิดจะเอาไปชื่นชมและพิจารณาอีกหรือ?
ในห้องจมลงสู่ความเงียบสงัด!
เฉินชางไม่กล้าพูดอะไร
ทันใดนั้นฉินเซียงก็มีปฏิกิริยากลับมา รีบตบหน้าผากตัวเอง
“โธ่ เหล่าเจิ้ง คุณคิดอะไรของคุณน่ะ? ผมหมายถึงการเย็บแผลที่ขานี่ดูดีมาก คุณรีบมาดูสิ!”
เจิ้งกั๋วถานรีบเดินเข้าไป มองไปยังบาดแผลบริเวณขา ตื่นตะลึงไปเช่นกัน
นี่คือขาที่เมื่อครู่ยังมีสภาพเละเทะนั่นหรือ?
เย็บได้ดีพิถีพิถันจริงๆ!
แม้แต่กลีบกุหลาบตรงรอยสักยังถูกคำนวณออกมาอย่างดี
ปราณีต!
พิถีพิถัน!
เป็นงานศิลปะ
เมื่อรวมกับขาเรียวยาวขาวนวลแล้ว เจิ้งกั๋วถานก็ส่งเสียงชื่นชมออกมานี่สิถึงจะเป็นขาของสวีรั่วหยุน เป็นขาที่ทำให้เขาเล่นได้เป็นปีเลย!
นี่ถึงจะได้เรื่อง!
เจิ้งกั๋วถานพูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“ดี!”
“ดี!”
“ดี!”
ถึงกับกล่าวคำว่าดีออกมาติดต่อกันสามครั้ง ทำให้เฉินชางรู้สึกภาคภูมิใจ
สวีรั่วหยุนไม่ได้พูดอะไร เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เพราะเหตุการณ์ของเธอตอนนี้ค่อนข้างกระอักกระอ่วน ภรรยาน้อยถูกภรรยาหลวงทำร้ายจนอารมณ์หดหู่ ทั้งยังได้รับบาดเจ็บที่ขา ทำให้วันนี้เธอ