เป็นไปไม่ได้ ก็แค่พวกรู้แต่ทฤษฎีเท่านั้นแหละ
เจิ้งกั๋วถานเห็นทุกคนออกไปหมดแล้วจึงรีบเดินเข้ามา คิดจะดูสักหน่อย
แต่สวีรั่วหยุนกลับพูดว่า “คุณออกไปเถอะค่ะ!”
เจิ้งกั๋วถานชะงักไป ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “คือว่า…หมอเฉินครับ ผมจะอยู่เฝ้าประตูให้คุณด้านใน ไม่ให้คนอื่นเข้ามา ได้ไหมครับ?”
สวีรั่วหยุนหน้าคล้ำ “คุณไปเฝ้าประตูอยู่ด้านนอกก็พอแล้ว”
เจิ้งกั๋วถานรีบพยักหน้า “ได้ครับได้ เสี่ยวสวีอย่าโกรธเลย”
หลังจากออกไป เจิ้งกั๋วถานก็ยืนอยู่หน้าประตู เดินไปเดินมา รู้สึกกระสับกระส่าย
ขณะเดียวกัน ภายในห้อง การเย็บของเฉินชางเป็นไปอย่างพิถีพิถัน ตอนนี้เขาพบว่าความเปลี่ยนแปลงที่คุณลักษณะ [ความคม +1] นำมาให้น่ากลัวมากจริงๆ แค่เข็มก็มีให้เฉินชางเลือกหลายประเภทแล้ว ความเสียหายที่เกิดจากการใช้เข็มกลมเย็บแผลน้อยกว่าการใช้เข็มเหลี่ยมเย็บมากจริงๆ
เมื่อรวมเข้ากับ [ดวงตาแห่งความงาม] การเย็บของเฉินชางก็เป็นไปด้วยดี ยิ่งเย็บก็ยิ่งราบรื่น!
คนทั้งสองที่เป็นผู้ช่วยให้เฉินชางถูกแผนการเย็บของเฉินชางทำเอาตื่นตะลึงไปแล้ว!
เฉินชางยังคงเป็นลูกพี่ใหญ่คอยนำ!
“เปลี่ยนเข็ม!”
“ตัดด้าย!”
“ล้างน้ำเกลือ!”
เมื่อออกคำสั่งแต่ละอย่างไปแล้ว เฉินชางก็ค้นพบเรื่องบางอย่าง นั่นก็คือคนกลุ่มนี้ใช้งานได้ดีกว่าพยาบาลช่วยผ่าตัดเสียอีกอืม อย่างน้อยก็เข้าใจคุณ!ตอนนี้ตัวประกอบไม่ได้ถือแค่เครื่องมือ แต่ยังเป็นผู้ช่วยได้อีกด้วย!ใช้จนชินเสียแล้วสิดูท
