โทรหาตำรวจ
คุณลุงฉินไท่ซานหน่วยรักษาความปลอดภัยอายุห้าสิบแปดปีถอนใจ มองไปที่ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้น กำโทรศัพท์โนเกียในมือแน่น บนหน้าจอมีหมายเลข 110 ปรากฏอยู่ แต่ยังไม่ได้กดโทรออก
ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยและหมอค่อนข้างตึงเครียด สิ่งสำคัญที่หน่วยรักษาความปลอดภัยสิ่งที่ต้องทำก็คือดำเนินไปตามกฎระเบียบ ถ้าคุณคิดให้หน่วยรักษาความปลอดภัยปกป้องคุณจริงๆ คงเป็นไปไม่ได้แน่นอน
อย่างไรเสียคนอื่นเขาก็รับเงินเดือนของหน่วยรักษาความปลอดภัย จะให้ใช้ชีวิตแบบบอดี้การ์ดก็คงไม่ได้
เถียนเซียงหลานรีบกดโทรหาเฉินปิ่งเซิง “เหล่าเฉิน ผ่าตัดเสร็จหรือยังคะ? รีบมาที่นี่หน่อยค่ะ มีคนกลุ่มใหญ่รอคุณอยู่ที่ห้องโถง”
เฉินปิ่งเซิงกดวางสาย ในสมองคิดถึงคำว่า “กลุ่มใหญ่”นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เขารีบมาที่ห้องโถงใหญ่ เถียนเซียงหลานก็รีบเดินมาหา “เหล่าเฉิน คนกลุ่มหนึ่งมารอคุณอยู่ที่ห้องโถงแล้วค่ะ คุณไม่ได้ไปหาเรื่องใครไว้ใช่ไหม? ฉันดูแล้วคนพวกนั้นไม่เหมือนคนดีเลยค่ะ!”
เฉินปิ่งเซิงขมวดคิ้ว “เปล่านะครับ? ผมอายุเท่าไหร่แล้ว จะไปหาเรื่องใครได้อีกล่ะ?”
เถียนเซียงหลานเองก็รู้สึกแปลกใจ “งั้นหรือคะ? แต่พวกเขาเจาะจง บอกว่ามาหาหมอเฉิน!”
เฉินปิ่งเซิงพูดต่อ “ไปเถอะครับ ไปดูกันหน่อย”
เถียนเซียงหลานเดินตามไปที่ห้องโถง
หลังจากมาถึง เถียนเซียงหลานก็พูดกับทุกคนว่า “สวัสดีค่ะ หมอเฉินมาแล้ว! ทุกท่านรีบลุกขึ้นเถอะค่ะ”
ทุกคนได้ยินพลันดวงตา
