้องให้คนขับรถผู้มีประสบการณ์นั่งเป็นเพื่อนก่อน
แต่ระดับกลางเทียบเท่ากับคนขับรถที่คุ้นเคยกับถนน เผชิญหน้ากับสถานการณ์แต่ละอย่างบนถนนได้แล้ว
ดังนั้นเฉินชางในตอนนี้ไม่ใช่เด็กน้อยเหมือนตอนแรกอีก!
แม้แต่บรรยากาศตอนที่เดินเข้าไปในห้องผ่าตัดก็ยังดูแตกต่างออกไป ดูเหมือนจะมีมาดอยู่บ้าง?
หลิวเจี้ยนยิ้ม “วันนี้ใครทำ?”
เฉินชางไอแค่กๆ ออกมา “ผมครับ”
หลิวเจี้ยนพยักหน้า “ทำดีๆ นะครับ อีกสักครู่ผมจะวางยาให้ ใช่แล้ว เสี่ยวเฉิน ผมว่าคุณใช้มือถือถ่ายขั้นตอนผ่าตัดอย่างละเอียดไว้หน่อยก็ดีนะครับ กลับไปก็ดูให้ดีว่าตรงไหนยังทำไม่ดีพอ ผมจำได้ว่าตอนผมฝึกงานที่ปักกิ่ง หัวหน้าที่นั่นก็สอนนักเรียนแบบนี้”
เมื่อหลิวเจี้ยนพูดประโยคนี้ออกมา ทำให้เฉินชางดวงตาเป็นประกายทันที
เป็นวิธีที่ไม่เลวเลย!
ฉินเล่อเล่อยิ้ม พยักหน้าเห็นด้วย “ฉันจะไปตามเด็กฝึกงานให้คนหนึ่งนะคะ”
การผ่าตัดจะเริ่มขึ้นแล้ว เมื่อแต่ละส่วนงานเตรียมพร้อมเรียบร้อยก็เริ่มผ่าตัด
เฉินชางยังคงเริ่มจากการทำสัญลักษณ์วาดเส้นผ่า
ดูผิวเผินเหมือนเป็นการผ่าเปิดธรรมดา แต่เมื่อเฉินชางเริ่มลงมือ เหล่าเฉินก็ต้องขมวดคิ้ว!
เพราะเขารู้สึกเหมือนกับมีดเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง!
ปกติมีน้อยคนที่จะจับมีดกรีดลงไปแบบนี้ ดังนั้นดูเหมือนนี่จะเป็นวิธีการเฉพาะตัวของเฉินปิ่งเซิง
เมื่อกรีดตามวิธีของเขาจะช่วยหลีกเลี่ยงไม่ให้เส้นประสาทบาดเจ็บ เป็นเทคนิคเล็กๆ ที่เหล่าเฉินขัดเกลาออกมาจากประ