อันเยี่ยนจวินเป็นคนที่มีความระมัดระวังสูง ขณะเดียวกันก็เป็นคนที่ชอบความสมบูรณ์แบบ
ทุกวันที่มาทำงานจะต้องสวมสูทกับเข็มขัดหนังจระเข้ รองเท้าก็ราวกับขัดทุกวันจนสะอาดเนี้ยบ
ขณะที่เฉินชางและเฉินปิ่งเซิงกำลังคุยกัน อันเยี่ยนจวินก็เดินเข้ามา
เขาพูดกับเฉินชางว่า “การผ่าตัดช่วงเช้าเป็นการผ่าตัดไส้ติ่งผ่านการส่องกล้อง คุณ…มาดูหน่อยก็ได้นะครับ อาจจะได้ลงมือ”
เฉินชางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย รีบพยักหน้าตอบ “ได้ครับ รบกวนหัวหน้าอันแล้ว”
อันเยี่ยนจวินยิ้มเล็กน้อยแล้วจึงพยักหน้า “นี่เป็นบันทึกอาการ ทำความเข้าใจสภาพผู้ป่วยด้วยนะครับ”
เมื่อพูดจบก็ส่งประวัติคนไข้มาให้
เฉินชางพยักหน้าแล้วรับมา
เมื่อพลิกประวัติคนไข้ออกอ่าน เฉินชางยังอดรู้สึกทอดถอนใจไม่ได้มิน่าล่ะ หัวหน้าอันถึงเป็นหมอต้นแบบในโรงพยาบาล แค่ระดับการจัดการประวัติคนไข้พวกนี้ก็ไม่มีใครเทียบได้แล้ว
ติดผลการทดสอบทางเคมีเอาไว้บนกระดาษอย่างเรียบร้อย แม้แต่มุมที่เกินมาก็ยังจัดการอย่างเป็นระเบียบ ดูแล้วทำให้รู้สึกสบายตา
อันเยี่ยนจวินมีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือเคร่งครัดกับการติดผลทดสอบทางเคมีมาก และต้องจัดการตามลำดับซึ่งได้แก่ ระดับการเปลี่ยนแปลงของเลือดและปัสสาวะ ค่าตับ ค่าไต…ต้องเรียงกันมาเช่นนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่อนุญาตให้มีส่วนใดไม่เรียบร้อยด้วย นี่คือชายที่แสวงหาความสมบูรณ์แบบ ถือเป็นเทพในแผนกเลยทีเดียว
อันเยี่ยนจวินมีลักษณะของหนอนหนังสือ
