แน่!”
เหล่าเหอหรี่ตา ล้างมือให้เรียบร้อยแล้วจึงอ่านนิยายต่อ ไม่สนใจเขาอีก “กินอาหารของคุณไปเถอะ! มีประกาศรื้อถอนออกมาแล้ว ผมจะเปิดร้านได้อีกกี่วันก็ยังไม่แน่”
เฉินชางเอ่ยถาม “ที่อยู่ใหม่ที่รัฐบาลจัดไว้ให้คือที่ไหนเหรอครับ?”
เหล่าเหอส่ายหน้า “ผมเลือกตัดสินใจเองน่ะครับ แต่ผมก็ซื้อห้องชุดที่เขตใหม่แล้ว รอให้ทางด้านนี้รื้อถอนก่อนค่อยย้ายไป คุณก็รีบหาห้องเช่าเถอะ”
เฉินชางพยักหน้า คิดว่าตอนบ่ายจะไปหาห้อง ทางที่ดีหาเช่าห้องที่อยู่ใกล้โรงพยาบาลคงเหมาะสมที่สุด…………
…………
ตอนบ่าย เฉินชางนัดกับนายหน้าผ่านแอพจัดหา ออกมาดูห้องเช่า
ห้องที่อยู่ใกล้กับโรงพยาบาลอันดับสองของจังหวัดมีราคาแพง แต่หากอยู่ไกลเกินไปแล้วเฉินชางต้องนั่งรถสาธารณะไปทำงานทุกวันคงไม่สะดวก
ดูมาตลอดบ่าย ไปเขตเล็กๆ มาสี่ห้าเขต ดูห้องไปแล้วยี่สิบกว่าห้อง
เฉินชางถูกใจบ้านเดี่ยวชั้นสองสไตล์ลอฟท์แห่งหนึ่ง
บ้านนี้ถูกแบ่งออกเป็นสี่ห้อง ชั้นหนึ่งสองห้อง ชั้นสองสองห้อง
ห้องเดี่ยวชั้นสองมีระเบียง หันหน้าไปทางทิศเหนือ มีแสงอาทิตย์ส่องผ่านพอประมาณ ราคาเดือนละหนึ่งพันสี่ร้อยหยวน ถ้าจ่ายรายปีเดือนละหนึ่งพันสามร้อยหยวน เฉินชางไตร่ตรองครู่หนึ่งแล้วจึงตัดสินใจเช่า
ถึงอย่างไรราคาที่นี่ก็แตกต่างกันไม่มาก วิ่งไปวิ่งมาดูห้องไปมากขนาดนี้ ที่นี่ทำให้เขาพอใจที่สุด
บรรยากาศรอบๆ โรงพยาบาลอันดับสองของจังหวัดค่อนข้างหรูหรา เป็นหนึ่งในเขตใจกลางเมือง ไม่ไกลมีโร
