างระมัดระวังก็เสร็จแล้ว”
ฉางลี่น่าพยักหน้า เริ่มทำงาน
การร่วมมือกันของทั้งสองนับว่าเข้าขากันได้ดี รวมกับที่วัสดุกันซึมพวกนี้ไม่ได้แข็งอะไรมาก และไม่ได้แตกละเอียดมาก ทำให้รักษาสำเร็จ!
ชายหนุ่มผ่อนคลายได้แล้ว!
งานต่อไปก็เป็นงานง่ายๆ
เขาทำเรื่องพื้นฐานอย่างทำแผลพันแผลจนเสร็จ แต่เมื่อเฉินชางเห็นชายหนุ่มที่ยังสงบนิ่งไม่ตื่นตกใจ เขาก็คิดว่าตัวเองจะต้องเตือนเด็กคนนี้สักหน่อย บางทีอาจมอบทัศนคติที่ถูกต้องให้อีกฝ่ายได้บ้าง!
“ต่อไปอย่าเอาร่างกายของตัวเองมาล้อเล่นอีกนะครับ”
เด็กชายพยักหน้า “ผมใกล้จะได้เรียนมหาลัยแล้วครับ”
เฉินชาง “…”
นี่มันเกี่ยวอะไรกับเรียนมหาวิทยาลัย?ผมเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วโอเคไหม?ชายหนุ่มเหมือนจะมองออกว่าเฉินชางไม่เข้าใจ จึงอธิบายเพิ่ม “ถึงตอนนั้นก็ไม่จำเป็นแล้ว”เฉินชางยังคงพูดอย่างจริงจังต่อไป “ดูแลร่างกายให้ดี คุณยังเด็ก อย่าได้เห็นอวัยวะคนเราเป็นของเล่น คุณเล่นมันไม่ได้”ชายหนุ่มพยักหน้า “ครับ เอาเถอะ ขอบคุณมากครับคุณหมอ ผมไปละ คุณอย่าบอกแม่ผมนะ ผมบอกแม่ไปว่าขวดน้ำร้อนแตกจนบาดส่วนล่างของผม”เมื่อเห็นคนทั้งหลายออกมา แม่ของชายหนุ่มก็รีบเดินเข้ามาหา“ไม่เป็นอะไรใช่ไหม? เสี่ยวเทียน!”“หมอคะลูกฉันไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”เฉินชางยิ้ม “ไม่เป็นอะไรครับ บาดเจ็บที่ผิวหนังเท่านั้น สองวันนี้อย่าเพิ่งอาบน้ำนะครับ ต่อไปก็กินยาอักเสบ อีกสามวันค่อยมาเปลี่ยนยา”ในที่สุดเธอก็ผ่อนคลายลงได้ หยิบแก้วน้