ึ่งครึ่งกว่าจะเย็บเสร็จ
ถึงแม้จะเหนื่อยแต่ก็ได้รับผลตอบแทนดีเยี่ยม!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าประสบการณ์การเย็บผิวหนังที่เพิ่มขึ้นถึงหกร้อยกว่าแต้ม
[ทักษะการเย็บผิวหนัง: ระดับสูง: 1200/4000]
ทุกคนมองไปที่รอยสักของตัวเองด้วยความพึงพอใจ พากันถ่ายรูปส่งไปในกลุ่ม
ก่อนจะไป แต่ละคนยังพากันเพิ่มเฉินชางเป็นเพื่อนในวีแชท
จางต้าหลงยิ้มอย่างเป็นมิตร “ปรมาจารย์ครับ ต่อไปในเขตต้าหม่า ถ้าคุณมีปัญหาอะไรแก้ไขไม่ได้โทรหาผมก็พอ ในถิ่นนี้ผมจางต้าหลงพอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง”
ลูกน้องคนอื่นๆ พยักหน้า “ใช่แล้วครับปรมาจารย์ มีอะไรก็พูดตรงๆ ได้เลย!”
เฉินชางยิ้มบาง “รีบกลับไปพักผ่อนเถอะครับ”
จางต้าหลงพยักหน้า “โอเคเลย ถ้างั้น…ปรมาจารย์ครับ ต่อไปถ้าพวกเราถูกฟันเป็นแผลมาอีก พวกเราจะมาหาแค่คุณเท่านั้น ต่อไปฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
เฉินชาง “…”
จนกระทั่งทุกคนจากไป น้องพยาบาลหลายคนก็เดินเข้ามา
“หมอเฉิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”
เฉินชางส่ายหน้า ไม่เป็นไร!
พยาบาลน้อยคนนั้นพูดขึ้นว่า “จางต้าหลงคนนี้ฉันรู้จักนะคะ เป็นอันธพาลในเขตต้าหม่า…”
พยาบาลยังพูดไม่จบ จู่ๆ ก็มีชายฉกรรจ์คนหนึ่งย้อนกลับมา น้องพยาบาลเงยหน้าขึ้นมอง ตกใจจนวิ่งหนีไปทันที…
จางต้าหลงชะงัก ลูบศีรษะโล้นๆ ของตน มองไปยังเฉินชางอย่างไม่เข้าใจ “ปรมาจารย์ครับ ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เฉินชางส่ายหน้า “เปล่าหรอกครับ พยาบาลเธอกลัวมังกร พอเห็นหัวมังกรเลยรู้สึกเหมือนจะเป็