ปๆ มาๆ พยัคฆ์ขาวก็ถูกเย็บจนกลายเป็นนกไปแล้ว! ตอนนี้ผมอยากไปลบรอยสักจริงๆ”
พูดถึงตรงนี้ จางต้าหลงก็มองไปที่เฉินชางอย่างดุดัน “หมอครับ มังกรของผม…”
เฉินชางดูอย่างละเอียด “เป็นมังกรตาชั้นเดียว!”
จางต้าหลง “???”
เฉินชางดูใกล้ๆ อย่างละเอียด ทักษะดวงตาแห่งความงามในตาของเขาทำงานโดยอัตโนมัติ ตอนนี้ ภาพในตาของเฉินชางเกิดการเคลื่อนไหว
ในดวงตาของเขาเริ่มวาดแผนภาพว่าจะทำอย่างไรจึงจะเย็บแผลได้ดีและไม่ทำลายรอยสัก!
ถึงอย่างไรรางวัลก็ขึ้นอยู่กับระดับความพึงพอใจ!
จางต้าหลงกำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เฉินชางกลับพูดขัดขึ้นมาก่อน “อย่าพูดเลยครับ อย่าขยับด้วย ไม่อย่างนั้นจะส่งผลกับกล้ามเนื้อ อีกเดี๋ยวถ้าผมเย็บจนรอยสักคุณกลายเป็นกิ้งก่าขึ้นมา ผมไม่รับผิดชอบนะครับ”
จางต้าหลงหุบปาก คุณมีมีด คุณเก่งนี่!
เห็นได้ชัดว่าบาดแผลนี้ไม่ได้ถูกมีดฟัน แผลดูไม่มีรูปแบบ “แผลนี่เกิดจากอะไรครับ?”
จางต้าหลง “…”
เฉินชาง “แผลจากอะไรครับ? จำไม่ได้หรือ?”
ใบหน้าของจางต้าหลงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “คุณบอกไม่ให้ผมพูด…ถ้ารอยสักกลายเป็นกิ้งก่าคงขายหน้าแย่”
“ไม่เป็นไรครับ ยังไม่ได้เริ่มเย็บแผล”
จางต้าหลงจึงพูดต่อ “ถูกขวดเบียร์น่ะครับ จากคนที่คุณเห็นเมื่อกี้นี้แหละ แต่ผมไม่ได้เสียเปรียบ เสือที่ท้องของเขาก็ถูกผมทำลายเหมือนกัน!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้จางต้าหลงก็รู้สึกยินดี ดูภาคภูมิใจมาก!
เฉินชางพยักหน้า เปิดกล่องอุปกรณ์ทำแผล เริ่มทำความสะ
