ต่งงานของตระกูลซี ประจวบเหมาะกับที่เปาหลงซิงก็อยู่ในจวนเช่นกัน หลังจากต่อสู้อย่างดุเดือดผ่านไปหนึ่งระลอก เหลยเป่าก็สยบคนทั้งลานได้
เปาหลงซิงไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงเจรจากับเหลยเป่า ในเมื่อทุกคนต่างก็เป็นข้าราชการเหมือนกัน งั้นได้ผลประโยชน์เท่าไหร่ก็นำมาแบ่งกันสองคน ตัวเองได้มากหน่อย อีกฝ่ายได้น้อยหน่อย
เหลยเป่ากำนิ้วทั้งห้าเป็นหมัดแน่นจนเกิดเสียงกระดูกขยับ เน้นทีละคำทีละประโยคว่า “ข้าจะเอาทั้งหมด!”
ในโรงภาพยนตร์พลันเกิดเสียงหัวเราะฮ่าๆ ดังลั่นขึ้นมาทันที ฉากนี้ถือเป็นหนึ่งในฉากระดับตำนานของ ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’ ถูกหลินจือไป๋นำมาทำซ้ำบนบลูสตาร์ ซึ่งผลลัพธ์ของมันก็ไม่ได้ลดทอนลงไปเลยแม้แต่น้อย และก็ตั้งแตหลังจากช่วงนี้เป็นต้นไปเนื้อเรื่องก็อยู่ในช่วงพีคโดยตลอด
ฉากระดับตำนานคลาสสิกมากมายที่หลินจือไป๋คุ้นเคยดีในชาติก่อนถูกแสดงออกมาอย่างต่อเนื่อง เช่นเปาหลงซิงไปหาข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่บิดาเคยช่วยเหลือไว้ในอดีต ผลลัพธ์คือถูกอีกฝ่ายกวาดขยะส่งออกนอกประตูแถมยังบังคับให้เขากินหมั่นโถว หรืออย่างเปาหลงซิงเข้าไปทำงานในหอนางโลม ผลลัพธ์คือได้เรียนรู้ทักษะการทะเลาะด่าทอจนสามารถพูดให้ท่อเหล็กตรงๆ คดงอลงมาได้ ผสานเข้ากับดนตรีที่เต็มไปด้วยจังหวะจะโคน กลิ่นอายความตลกแบบไร้แก่นสารพุ่งทะยานจนเต็มเปี่ยม!
และอย่างเช่น… เปาหลงซิงเกิดความรักความผูกพันกับหรูเยียน ผลลัพธ์คือดันไปเจอฮ่องเต้มาหาหรูเยียน แถมยังม
