ี่เรียกกันว่าศัตรูคู่อาฆาตของหวังต้าฉุยล้มลงพร้อมกับพูดประโยคคลาสสิกว่า ‘ชีวิตนี้ข้าไม่เสียใจ ข้านึกถึงการวิ่งใต้อาทิตย์อัสดงวันนั้น นั่นคือวัยเยาว์ที่ล่วงไปของข้า’ เขาก็อดขำพรืดออกมาไม่ได้
นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย?
และหลังจากขำเสร็จ ตากล้องก็พลันสะดุ้งในใจ ท่าไม้ตายนี้ของหลินจือไป๋มันชาญฉลาดมาก!
เหมือนอย่างที่คอมเมนต์ของผู้ชมคนหนึ่งบอกไว้ ห้องไลฟ์สดแบบนี้คนเดินเข้าเดินออก ต่อให้หลินจือไป๋ติดบั๊กเปิดละครแล้วจะยังไงล่ะ? ผู้ชมปะติดปะต่อไม่ได้ก็ดูไม่รู้เรื่องเลย ยกเว้นแต่ว่าทุกคนจะดูตั้งแต่เริ่มต้น ทว่า Unexpectedness เป็นละครสั้น เนื้อหาแต่ละตอนมันแค่ไม่กี่นาที แถมแต่ละตอนยังแทบจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยด้วย! และด้วยเหตุนี้จึงไม่จำเป็นต้องมีการปะติดปะต่ออะไรทั้งนั้น เปิดดูตอนไหนก็ดูตอนนั้น เปิดดูตอนไหนก็ขำตอนนั้น!
เน้นความสั้นกระชับและรวดเร็วเป็นหลัก!
ข้อได้เปรียบของมันไม่ใช่สิ่งที่ละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์จะนำมาเปรียบเทียบได้เลย!
เป็นแบบนี้เมื่อมุกตลกแต่ละมุกระเบิดออกมา ผู้ชมฉินโจวต่างก็ขำกันจนแทบแย่!
‘ชอบหวังต้าฉุยจัง!’
‘สีหน้ามหัศจรรย์มากจริงๆ!’
‘นี่คือละครสั้นเหรอ ตอนหนึ่งแค่ไม่กี่นาที ผลลัพธ์คือฉันขำไปตั้งเจ็ดแปดครั้ง!’
‘ฮ่าๆๆๆๆ!’
‘ฉันขำจนหัวจะหลุดอยู่แล้ว!’
‘บทพูดมันตลกเกินไปแล้ว เช่น “เขาพูดมีเหตุผลมาก ข้าถึงกับไร้คำโต้แย้ง!”‘
‘ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ถึงเวลาฉันต้องไปดูเปาบุ้นจิ้นหน้า
