บหลินจือไป๋ ในมุมมองของท่านเก้า หลินจือไป๋คนนี้ต่อให้แข็งแกร่งและเป็นปีศาจแค่ไหน ก็คงไม่อยู่ที่ฉีโจวนานเกินไปหรอก อีกฝ่ายเป็นถึงรัชทายาทแห่งวงการบันเทิงฉินโจว มีบริษัทบันเทิงขนาดยักษ์รอให้สืบทอด จะรั้งอยู่ฉีโจวตลอดไปได้ยังไง?
ขอแค่รอให้หลินจือไป๋ย้ายออกจากฉีโจว วงการดนตรีฉีโจวก็ยังคงอยู่ใต้กำมือของตัวเองไม่ใช่เหรอ?
แล้วตัวเองจำเป็นจะต้องไปพัวพันไม่จบไม่สิ้นกับมังกรข้ามถิ่นตัวหนึ่งทำไม?
ส่วนชาร์ตเพลงใหม่ อีกฝ่ายอยากจะปั่นป่วนยังไงก็ปั่นป่วนไปเถอะ อย่างไรเจ้าเจ็ด เจ้าแปด และตนต่างก็ลงมือขวางแล้ว และยังตอกตะปูฝังเอาไว้ในสิบอันดับแรกได้สำเร็จ!
‘ขิงยิ่งแก่อยู่ยิ่งเผ็ด’
ท่านเก้าพอใจในสติปัญญาของตัวเองมาก เขารู้สึกว่าตัวเองได้คำนวณสถานการณ์ทั้งหมดไว้จนจบสิ้นแล้ว เขาปล่อยเพลงออกมาแค่เพลงเดียวแบบนี้ ไม่เพียงแต่รับประกันได้ว่าคราวนี้ตัวเองไม่ได้ล่วงเกินหลินจือไป๋ แต่ยังสร้างความลำบากให้อีกฝ่ายได้สำเร็จ ทำให้มังกรข้ามถิ่นตัวนี้ไม่สามารถสร้างสถิติที่สูงเกินไปบนชาร์ตเพลงใหม่ของฉีโจวได้ เพราะยังไงในสิบอันดับแรกตอนนี้ก็มีตะปูสามตัวอย่างตน เจ้าเจ็ด และเจ้าแปดตอกอยู่แหล่ะ!
โลกภายนอกย่อมไม่มีทางตีความการลงมือของท่านเก้าได้ว่า ‘เขากลัวแล้ว’
เนื้อเรื่องที่ทุกคนจินตนาการขึ้นมาผ่านเรื่องราวนี้ก็คือ ท่านเก้ากำลังควบคุมคะแนนอย่างมีสติ!
ตอนนี้คือท่านเจ็ด ท่านแปด และท่านเก้า ทั้งสามคนต่างยึดครองไปคนละหนึ่งท
