ว เย่จวินจีก็รู้สึกว่ามันคุ้มค่าแล้ว!
ผมไม่มีปัญญาชนะคุณ แต่ผมเป็นตัวถ่วงของคุณได้ เย่จวินจีรู้สึกว่าตนเองที่ทำได้ขนาดนี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว!
ทว่าเย่จวินจีนึกไม่ถึงเลยจริงๆ!
ในขณะที่เขากำลังคิดว่าตนประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้หลินจือไป๋เป็น ‘ท่านเจ็ด’ อยู่นั้น เพื่อนคนหนึ่งก็ส่งเพลงใหม่มาให้เขา
ตอนแรกเย่จวินจีก็ไม่ได้สนใจอะไร แค่กดฟังไปตามปกติ เพราะเพื่อนฝูงมักจะแชร์เพลงดี ๆ ให้ฟังเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเชิงวิชาชีพกันอยู่แล้ว
แต่หลังจากฟังไปได้สักพัก เย่จวินจีก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ
ยังคงอิงแอบในคืนที่นอนไม่หลับ เฝ้ามองหมู่ดาวสุดขอบฟ้า
ยังคงได้ยินเสียงไวโอลินที่โอยไห้ ประหนึ่งคำพร่ำบ่นและยั่วยวน
ไยจึงเหลือเพียงจันทร์เสี้ยวในท้องฟ้าของฉัน หลังจากคืนนี้ไปข่าวคราวคงขาดหาย…
นี่มันเสียงของโจวหานจิ้นไม่ใช่เหรอวะ!?
ตอนเขาร่วมรายการ King of Mask Singer เย่จวินจีคุ้นกับเสียงของโจวหานจิ้นเป็นอย่างดี
เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่าใครกันที่เป็นคนแต่งเพลงภาษาฉีให้โจวหานจิ้น ท่วงทำนองถึงได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้
เย่จวินจีรีบหันไปดูเครดิตผู้แต่งทันที!
แวบเดียวที่เห็น เย่จวินจีแทบจะสิ้นสติ สมองของเขาเลือดขึ้นหน้าทันที ร่างกายชวนเซไปวูบหนึ่ง
‘หลินจือไป๋’
ทำไมเป็นหลินจือไป๋อีกแล้ววะ!?
เย่จวินจีถึงขั้นลองนับดูอย่างจริงจัง 1 2 3 4 5 6 7 8…
นับตั้งแต่หลินจือไป๋มาถึงฉีโจว เมื่อรวมกับเพลง ‘บทเพลงยามค่ำคืนในคืน
