ใบหน้าดูแย่ลงถึงขีดสุด ราวกับมีคำว่าเขินติดอยู่บนหน้า
ไม่ใช่แค่คนเดียว ในวินาทีนี้ท่านเจ็ดก็กำลังฟังเพลงอยู่เช่นกัน
ความคะนึงหานับไม่ถ้วน ผุดขึ้นในใจอีกครา
รอยยิ้มในช่วงเวลาสั้น ๆ ในอดีต ยังคงติดตรึงบนใบหน้า
หวังว่ายามนี้เธอจะได้รับรู้ คำกล่าวจากใจจริงของฉัน
ท่านเจ็ดเปิดฟังผ่านลำโพง เพราะเสียงเพลงต้องพึ่งพาสิ่งนี้ถึงจะแสดงพลังออกมาได้เต็มที่ หูฟังจะอย่างไรก็ยังขาดอรรถรสไปบ้าง
ท่านเจ็ดฟังไปพลางพึมพำคำวิจารณ์ไปพลาง
“คุณภาพดูเหมือนจะพอ ๆ กับเพลงของฉันเลยนะเนี่ย สงสัยจะได้แบ่งคะแนนกันคนละครึ่ง สมกับเป็นหลินจือไป๋ อายุแค่นี้แต่กลับ…”
ทว่าในตอนนั้นเอง ตอนที่ท่อนฮุคมาถึง เสียงของหานเยว่ซวงระเบิดพลังออกมาอย่างเต็มที่ เสน่ห์ของราชินีเพลงน้อยปอดเหล็กถูกสำแดงออกมาอย่างหมดเปลือก!
ชอบเธอ ดวงตาคู่นั้นช่างตราตรึง เสียงหัวเราะช่างชวนฝัน!
หวังจะได้ สัมผัสใบหน้าอันน่ารักนั้นอีกครั้ง กุมมือละเมอฝันไปด้วยกัน!
เหมือนดังเมื่อวาน ที่เธอกับฉัน
โอโวโวโอโอ…
หานเยว่ซวงทำให้หลินจือไป๋รู้สึกว่าคล้ายกับเติ้งจื่ออีในโลกก่อน
ดังนั้นหลินจือไป๋จึงจัดเพลง ‘ชอบเธอ’ นี้ให้เธอ โดยอิงจากความรู้สึกแบบเติ้งจื่ออี และแน่นอนผลลัพธ์ออกมาดีเยี่ยมตามที่เขาคาดไว้!
มันดีเสียจนเมื่อท่านเจ็ดฟังถึงท่อนฮุค เสียงพึมพำของเขาก็หยุดชะงักไปในทันที สีหน้าแข็งค้างไปหลายวินาทีก่อนจะเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างถึงที่สุด
เล่นแบบนี้ใช่
