่ยนไปอย่างสิ้นเชิง…
เธอกลายมาเป็นสาวสายมั่นทรงพลัง!
ไม่ว่าจะเป็นนิสัยหรือการแต่งหน้าแต่งตัวล้วนแตกต่างจากเมื่อก่อนราวฟ้ากับเหว!
จนหลายคนเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอแล้วถึงกับอุทานว่า ‘นี่ใช่สาวใช้ตัวน้อยของหลินจือไป๋ในความทรงจำของฉันจริงๆ เหรอ?’
เมื่อก่อนอู๋ฉู่มักจะยืนอยู่ข้างหลังเย่อิง คอยเป็นตัวประกอบที่ส่งเสริมเพื่อน
แต่ตอนนี้อู๋ฉู่เริ่มฉายเดี่ยวได้แล้ว หลังจากแยกกันไลฟ์สดเธอก็มีปฏิสัมพันธ์กับเย่อิงบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น
อู๋ฉู่เปลี่ยนไปแล้ว เรื่องนี้อย่าวาแต่เพื่อนสนิทอย่างเย่อิงเลย แม้แต่หลินจือไป๋ก็ยังดูออก แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นเรื่องไม่ดีแต่อย่างใด ถึงแม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมอู๋ฉู่ถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้…
กลับมาเข้าเรื่องกันต่อ เมื่อเวลาหนึ่งทุ่มมาถึง เพลง ‘ชอบเธอ’ เวอร์ชันของหลินจือไป๋ก็ปล่อยออกมาตรงเวลาเป๊ะ!
เย่เจินสวมหูฟังรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เพลงปล่อยออกมาเย่เจินกดเล่นทันที
เสียงของหานเยว่ซวงที่ไม่ได้ดูบอบบางดังขึ้นจากหูฟัง พร้อมกับเนื้อเสียงที่มีเสน่ห์น่าหลงใหลอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ:
ฝันพรำคลอสายลม เปียกโชกถนนยามโพล้เพล้
เช็ดหยาดฝนพ้นตา เงยหน้ามองนภาอย่างไรสาเหตุ
จ้องมองไปยังโคมไฟยามวิกาลที่อ้างว้าง นั่นคือความทรงจำที่ชวนให้เศร้าหมอง…
สีหน้าของเย่เจินเปลี่ยนจากความกังวลกระวนกระวายกลายเป็นครุ่นคิด จากนั้นคิ้วก็เริ่มขมวดมุ่น จนสุดท้ายเขาก็ขบกรามแน่น
