แน่นอนว่าในคืนเทศกาลไหว้พระจันทร์นี้ บท ‘ทำนองแห่งสายน้ำ’ ของหลินจือไป๋ก็ถูกส่งไปถึงวงการวรรณกรรมฉินโจวเช่นกัน
และผลที่ตามมาก็ไม่ผิดคาด ทำเอาแววตาตกกันเป็นแถว!
กลอนบทนี้ดีตรงไหน?
คนนอกวงการหลายคนอาจจะบอกไม่ถูกว่าล้ำลึกอย่างไร เพียงแต่รู้สึกว่าตัวอักษรสวยงามมาก ดูโชว์เหนือมาก และความรู้สึกโดยรวมดีสุดๆ
เหมือนคนทั่วไปฟังเพลง
ท่วงทำนองฟังแล้วสบายหูก็คือเพลงดี!
ไม่เหมือนมืออาชีพ ที่จะวิเคราะห์สารพัดว่าผลงานชิ้นนี้ดีอย่างไร
ส่วนพวกปัญญาชนฉินโจวที่ต้องตกตะลึงจนหาที่เปรียบไม่ได้ เป็นเพราะพวกเขาเข้าใจดีกว่าคนทั่วไปว่ากลอนบทนี้มันยอดเยี่ยมแค่ไหน...
ไม่ใช่แค่ระดับความสูงส่งของถ้อยคำ!
แต่มันคือระดับความสูงส่งของจินตนาการของผู้สร้างสรรค์!
การจินตนาการและใคร่ครวญโดยมีดวงจันทร์วันเพ็ญเป็นศูนย์กลาง นำเอาความรู้สึกทุกข์สุขพลัดพรากพบเจอของแดนมนุษย์ เข้ามาอยู่ในการแสวงหาความจริงเชิงปรัชญาของจักรวาลและชีวิต!
จันทร์กระจ่างมีมาแต่เมื่อไร? ชูจอกเหล้าถามฟ้าเบื้องบน
มิแจ้งว่า ณ วังบนสรวงสวรรค์ ค่ำคืนนี้เป็นปีศักราชใด?
เรียกได้ว่าคลาสสิกทุกประโยค ล้ำค่าทุกตัวอักษร นี่คือขั้นที่ผู้เขียนบทกวีและกลอนทั่วไปมิอาจจินตนาการถึง
