ตอนที่ 439 โอรสสวรรค์เรียกหาก็ไม่ขึ้นเรือ! (1)
เมื่อผู้ชมเห็นซั่งจื้อหรงถูกกระตุ้นความอยากเอาชนะจนอยากจะแข่งทายปริศนาอักษรกับหลินจือไป๋ ก็พากันคาดหวังขึ้นมาทันที!
ทุกคนเพิ่งจะได้เห็นกันไปว่าซั่งจื้อหรงและซ่งซิ่งเหลียงสองคนนี้ทายปริศนาอักษรเก่งกาจเพียงใด!
‘ท่านมหาเศรษฐีวันนี้คงโชว์เหนือยากแล้วล่ะ’
‘ซั่งจื้อหรงน่ะยอดฝีมือตัวจริงเลยนะ’
‘ไม่เหมือนเจียงโส่วรั่ง ทายไม่ได้เลยสักข้อ’
‘ประเด็นคือพวกเราเองก็ทายไม่ได้เหมือนกัน’
‘ทุกคนต่างหัวเราะเยาะเจียงโส่วรั่ง แต่ทุกคนก็คือเจียงโส่วรั่งหมดนั่นแหละ’
‘ฮ่าๆ รีบดูเถอะ เริ่มแล้ว’
ท่ามกลางคอมเมนต์ที่หลั่งไหล เจ้าหน้าที่คนเดิมก็ออกโจทย์ต่อ “ฉันชอบเล่นสนุกบนน้ำที่สุด…”
“แสงอรุณ (熹เมื่อมองแยกกัน ด้านบนคือตัวอักษร 喜 ที่หมายถึงชอบ ส่วนตัวอักษร 灬 มักจะจินตนาการเป็นหยดน้ำ จึงเข้ากับที่บอกว่า ชอบเล่นสนุกบนน้ำ)”
ซั่งจื้อหรงกับหลินจือไป๋ยังไม่ทันอ้าปาก ซ่งซิ่งเหลียงก็ชิงตอบไปก่อนก้าวหนึ่ง
เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกว่าการแข่งขันระหว่างซั่งจื้อหรงกับหลินจือไป๋นั้นน่าสนุก จึงขอเข้าร่วมด้วยคน
“เก่งมาก!”
เจียงโส่วรั่งยิ้ม “ผมว่าโจทย์ข้อนี้เสี่ยวซั่งกับพี่หลินก็น่าจะตอบได้เหมือนกัน แต่เหล่าซ่งไวสุดๆ”
“ต่อเลย”
ซั่งจื้อหรงไม่ได้ใส่ใจ เขาเพียงเร่งให้เจ้าหน้าที่ออกโจทย์ต่อ
เจ้าหน้าที่รู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มจะเดือดขึ้นมาหน่อยๆ จนเสียงเริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้น “คนจูงหมา…”
