ข้างแนวต้นหลิว 花前柳畔 หมายถึงเอาส่วน 艹 ด้านบนของ 花 ที่แปลว่าดอกไม้ ผสมกับส่วน 卩 ด้านข้างของ 柳 ที่แปลว่าหลิว ก็จะได้ตัวอักษร 节)”
ซั่งจื้อหรงและซ่งซิ่งเหลียงอึ้งไป ก่อนจะมีสีหน้าเสียดาย โจทย์นี้พูดไปดูเหมือนจะซับซ้อน แต่ความจริงแล้วง่ายมาก
‘ใช้ได้!’
‘ท่านมหาเศรษฐีกู้หน้าคืนมาได้อีกแล้ว!’
‘ซี้ด’
‘พวกนายสังเกตเห็นปรากฏการณ์ประหลาดอย่างหนึ่งไหม?’
‘ทุกครั้งที่ซั่งจื้อหรงกับซ่งซิ่งเหลียงตอบไม่ได้ ท่านมหาเศรษฐีจะตอบได้เสมอ’
‘ส่วนข้อที่ซั่งจื้อหรงกับซ่งซิ่งเหลียงตอบได้ ท่านมหาเศรษฐีจะไม่ตอบเลย’
‘เป็นเพราะท่านมหาเศรษฐีนึกคำตอบไม่ออก หรือว่าสมองไม่ไวเท่าสองคนนี้กันแน่?’
‘รอดูต่อไป!’
ทุกคนดูเหมือนจะค้นพบกฎบางอย่างเข้าแล้ว
และก็เป็นอย่างที่คิด
หลังจากนั้น โจทย์ข้อไหนที่ซั่งจื้อหรงและซ่งซิ่งเหลียงตอบได้ หลินจือไป๋จะไม่ปริปากเลย ทำให้แต้มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งเจ้าหน้าที่กล่าวว่า
“สี่ข้อต่อจากนี้จะคล้ายๆ กัน ฟังข้อแรกนะครับ นั่งก็คือหมอบ ยืนก็คือหมอบ เดินก็คือหมอบ นอนก็คือหมอบ…”
“งู! (เพราะงูไม่มีขา ทำให้ทุกท่วงท่าของมันดูเหมือนการนอนราบไปกับพื้น)”
คนที่โพล่งออกมากลับเป็นเจียงโส่วรั่ง นานๆ ทีเขาจะตอบถูกสักข้อ เจ้าตัวดีใจจนเนื้อเต้น
ซั่งจื้อหรงเอ่ยอย่างจนใจ “พวกเรากำลังแข่งกันอยู่ นายจะมาแจมมั่วซั่วทำไม”
เจ้าหน้าที่กล่าวต่อ “ข้อต่อไปคือ นั่งก็คือเดิน ยืนก็คือเดิน เดินก็คือเดิน นอนก็ยังเป็นเด
