รียกพี่ไป๋เถอะครับ” หลินจือไป๋พูดอย่างจนใจ “คำว่าเจ้านายเนี่ย ฟังแล้วมันรู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้”
“ที่แท้คุณก็ชอบสไตล์นี้เหรอเนี่ย” อู๋อูทำเหมือนเพิ่งจะรับรู้ความจริง “พี่ไป๋ เราจะเริ่มอัดกันเลยไหม?”
อู๋อูเก่งเรื่องการเอาอกเอาใจคนอื่น หลินจือไป๋ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงเป็นเพื่อนสนิทกับเยี่ยอิงได้
“เริ่มกันเลยครับ”
เพลงที่จะอัดนี้มีชื่อว่า ‘เลิกราด้วยความหวังดี’ นักร้องหญิงจะรับผิดชอบในส่วนภาษาฉี ส่วนนักร้องชายจะร้องด้วยภาษากลาง คนหนึ่งพูดด้วยภาษาฉีอีกคนพูดด้วยภาษากลางแบบนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนชาวฉินโจวคนหนึ่งกับชาวฉีโจวคนหนึ่งมารักกันแล้วต่อมาก็ต้องเลิกรากันไป
เนื้อเพลงประโยคแรกอู๋อูเป็นคนร้อง
“ตกใจจนพูดไม่ออกเลยใช่ไหม? ใช่แล้วฉันถามว่าเธออยากเลิกไหม? เคยถูกเธอฝึกจนเชื่องเหมือนลูกแกะ ทำไมถึงย้อนกลับไปกัดเธอละเธอรู้ไหม?”
เนื้อเพลงที่เขียนมานี้ อู๋อูพยายามจินตนาการตามจริงๆ แต่เธอรู้สึกว่าทำได้มากสุดแค่ขั้นถูกหลินจือไป๋ฝึกจนเชื่องเหมือนลูกแกะเท่านั้นแหละ ย้อนกลับไปกัดน่ะทำไม่ได้จริงๆ
หลินจือไป๋ร้องตามว่า
“บางทีควรจะทบทวนตัวเองว่าไม่ควรพูดอะไรอีก ตัวผมที่ถูกทอดทิ้งควรได้รับผลกรรมนี้ใช่ไหม? ถ้าผมเคยเป็นคนเลี้ยงแกะเลวๆ จะขอโอกาสให้ผมลองกอดดูอีกสักครั้งได้ไหม?”
จะว่าไปแล้ว เพลงส่วนใหญ่ถ้าคนหนึ่งร้องภาษาฉีอีกคนร้องภาษากลางก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะดูแปลกๆ แต่เพลง ‘เลิกราด้วยความหวังดี’
