ิดธุระนะ คุณอยากขอเพลงใช่ไหม มีข้อกำหนดอะไรพิเศษไหมครับ?”
“คะ?”
“ยังไม่ได้คิดเหรอ งั้นคุณลองไปพิจารณาดูก่อน คิดออกแล้วบอกผมได้เลย”
“เปล่าค่ะ!”
อู๋อูรีบเลิกคิ้วขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจ
“ฉันแค่ไม่นึกว่าพี่ไป๋จะรับคำง่ายๆ ขนาดนี้ เพราะฉันไม่ใช่ราชินีเพลงแบบอิงอิงหรือฉีเจี้ยนเจียนี่นา…”
“เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย?”
หลินจือไป๋หลุดขำ “ใครดังผมถึงจะไปเล่นด้วยอย่างนั้นเหรอ?”
อู๋อูเอ่ยอย่างรู้สึกผิด “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นค่ะ เพียงแต่คุณเพิ่งมาเริ่มงานที่ฉีโจว การร่วมงานกับราชินีเพลงก่อนมันก็เป็นเรื่องปกติ”
“ทำไมไม่ทำตัวใสซื่อขึ้นมาล่ะ?”
หลินจือไป๋เอ่ย “รีบคิดนะว่ามีข้อกำหนดแบบไหน”
อู๋อูรีบยิ้มแล้วพูดว่า
“ไม่มีๆๆ ไม่มีข้อกำหนดเลยค่ะ คุณเขียนตามที่คุณเห็นสมควรเลย ฉันได้หมด แค่ได้ร่วมงานกันก็ดีใจมากแล้ว ถ้าเพลงดังได้ก็จะยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่เลยค่ะ!”
“งั้นเอาแบบนี้”
หลินจือไป๋กล่าว
“ผมมีเพลงร้องคู่ชายหญิงอยู่เพลงหนึ่ง เดี๋ยวส่งให้คุณดู ถ้าโอเคเรามาร่วมงานกันสักครั้งแล้วกัน”
“ตกลงค่ะ!”
แม้ว่าหลินจือไป๋จะยังเป็นดาราแถวสองในฉีโจว แต่กระแสของเขาในช่วงสองวันนี้อยู่ในระดับท็อปสตาร์ ไล่บี้ระดับราชินีเพลงอย่างเยี่ยอิงและฉีเจี้ยนเจียเลยทีเดียว!
ถ้าอู๋อูได้ร่วมงานกับหลินจือไป๋ในช่วงนี้ เธอจะได้อานิสงส์จากกระแสที่ร้อนแรงนี้ไปด้วย!
“งั้นเอาตามนี้ หลังจากคุณทำความคุ้นเคยกับเพลงแล้ว พรุ่งนี้อาจจะต้องรบกวนมา
