ตอนที่ 436 จังหวะโด่งดังเป็นพลุแตก!
เมื่อคนในห้องไลฟ์สดมากขึ้น เรื่องที่ต้องรับมือก็มากขึ้นตามไปด้วย แต่หลินจือไป๋ควบคุมจังหวะได้ดีมาก
เรียกได้ว่าคุมเกมได้ตลอดทั้งช่วง เขาต่อกลอนคู่กับผู้ชม ร้องเพลงที่เขาเคย ‘แต่ง’ ไว้ก่อนหน้านี้ให้ชาวฉีโจวฟัง
แล้วยังนำบทกวีที่เขาเคยเขียนในอดีตมาอ่านให้ฟังในไลฟ์อีกด้วย
หลินจือไป๋แทบจะเปลี่ยนรายการ ‘เยือนเขาหลีซาน’ ให้กลายเป็นแพลตฟอร์มแนะนำตัวเอง
เพียงแค่เขาเล่าเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในฉินโจว ก็ดึงดูดให้คนเข้ามาชมได้
พูดง่ายๆ คือการนั่งคุยสัพเพเหระกับผู้ชม แต่เนื่องจากเรื่องราวที่หลินจือไป๋เคยประสบพบเจอนั้นคนส่วนใหญ่ทั้งชีวิตก็ไม่มีทางได้สัมผัส ผู้ชมจึงรู้สึกแปลกใหม่และสนใจจนฟังกันอย่างหลงใหล
ยิ่งไปกว่านั้นพอเล่าไปเรื่อยๆ
หัวข้อของหลินจือไป๋ก็เริ่มกระจายไปด้านอื่น
“จริงๆ แล้วผมไม่ได้อยากแค่เอาเพลงของตัวเองมาที่ฉีโจวเท่านั้น แต่ยังหวังว่าจะนำผลงานนิยายดีๆ จำนวนมากมาที่ฉีโจวด้วย…”
คำพูดนี้ดูเหมือนจะมีความหมายกำกวม
หลินจือไป๋ตระหนักว่าตัวเองหลุดปากจนเกิดช่องโหว่
เขาจึงแก้ไขสถานการณ์อย่างแนบเนียนว่า
“เพราะผมมีเพื่อนคนหนึ่ง เขาเป็นนักเขียนและนักเขียนบทที่ยอดเยี่ยมมาก ไม่ว่าจะเป็นนิยายหรือบทละครของเขา ต่างก็ได้รับความนิยมอย่างมากในฉินโจว”
มีเพื่อนคนหนึ่ง?
เพื่อนที่นายพูดถึงเนี่ยไม่ใช่ตัวนายเองหรอกเหรอ?
เพื่อนคนนี้คือใคร?
ผู้ชมบางส่วนสงสัย บางส่วนก็แค่ล้อเ
