ราตรีค่อยๆ ดึกสงัดแต่โลกอินเทอร์เน็ตเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหลยังไงพวกนกฮูกยุคนี้ก็มีเยอะมากเมื่อเพลงสองสามเพลงนั้นของหลินจือไป๋เริ่มถูกเผยแพร่ผ่านช่องทางต่างๆ กระแสความนิยมก็ค่อยๆ เริ่มบ่มเพาะในเวยป๋อ
‘ได้ฟังเพลงใหม่ที่เพราะมากเพลงหนึ่งชื่อ ‘เรื่องราวความรักกับท่อน้ำ’ เลยเอามาแบ่งปันให้ทุกคนฟังกันครับ’
‘เพลงใหม่ของหลินจือไป๋เหรอ? ฉันชอบเพลง ‘ความผิดฐานไม่โรแมนติก’ ของเขามากกว่า’
‘โมโหจนตัวสั่นเลยไม่มีใครชอบเพลง ‘ดาวจรัสฟ้าแห่งยุคจลาจล’ เหรอ?’
‘เพลงนั้นมันหนวกหูเกินไปไม่เหมือนอีกสองเพลงรสนิยมลุ่มลึก’
‘เพลงพวกนี้เคยฟังท่านมหาเศรษฐีร้องในรายการ “เยือนเขาลี่ซาน’ ตอนนั้นก็รู้สึกว่าดีแต่ไม่ได้ประทับใจอะไรเป็นพิเศษแต่พอได้ฟังตอนปล่อยอย่างเป็นทางการอีกครั้งจู่ๆ ก็กลับชอบมันมากๆ เลยแปลกจริงๆ’
‘ไม่แปลกหรอกเพลงบางเพลงมีแรงส่งมาทีหลัง’
‘เพลงในลิสต์ของฉันแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่เพลงที่ฟังครั้งแรกแล้วชอบทันทีเลยนะดังนั้นดนตรีต้องใช้เวลาฟังอย่างละเมียดละไมหลายเพลงต้องฟังซ้ำหลายรอบถึงจะเข้าถึงเสน่ห์ของมัน’
‘โปสเตอร์โปรโมตหล่อมากเลยเขาคือคนแต่งเพลงที่ชื่อหลินจือไป๋เหรอ?’
‘ใช่แล้วแนะนำให้คุณไปดูรายการ ‘เยือนเขาลี่ซาน’ เลยหลินจือไป๋น่าสนใจสุดๆ เลย!’
คนที่เคยดูรายการ “เยือนเขาลี่ซาน’ ย่อมรู้ดีว่าหลินจือไป๋คือใครแต่ชาวเน็ตที่ไม่เคยดูรายการวาไรตี้นี้กลับรู้สึกว่าชื่อ ‘หลินจือไป๋’ ไม่คุ้นหูเอาเสียเลย
แต่ไ
