ที่ชวีเจ๋อเข้าสู่วงการบันเทิงและได้รับบทพระรองได้นั้นเรื่องรูปร่างหน้าตาย่อมไม่มีปัญหา
แต่เขาแค่จัดอยู่ในระดับที่หล่อใช้ได้เท่านั้น
ประมาณหนุ่มฮอตประจำห้องอะไรทำนองนั้น?
ซึ่งถ้าเทียบเรื่องหน้าตากับหลินจือไป๋แล้วยังห่างชั้นกันอยู่มาก
แต่ชวีเจ๋อก็มีจุดหนึ่งที่หลินจือไป๋ไม่มีนั่นคือเสน่ห์ความใกล้ชิดที่พิเศษสุดๆ
ให้ความรู้สึกเหมือนเขาเป็นเพื่อนที่หน้าตาค่อนข้างดีคนหนึ่งของเราเป็นความรู้สึกที่ไร้ซึ่งระยะห่าง
ความจริงนี่ก็คือเหตุผลที่หลินจือไป๋ต้องการต่อสัญญากับชวีเจ๋อ
หนุ่มหล่อในวงการบันเทิงนั้นปั้นแต่งได้
ดาราตัวท็อปหลายคนก็อาจไม่ได้เป็นคนที่มีหน้าตาหล่อที่สุด
แต่เสน่ห์ความใกล้ชิดหรือจะเรียกว่ารัศมีที่ติดตัวมาแต่เกิดนายทุนนั้นไม่สามารถปั้นแต่งได้
ดังนั้นดาราบางคนถึงได้เป็นของล้ำค่าถึงขนาดหาตัวแทนไม่ได้
เหมือนเหล่าสาวงามในยุคทองของวงการบันเทิงฮ่องกงในชาติก่อน
อีกด้านหนึ่งภายในรถบ้านหยางอี้กำลังหลับตาพักผ่อน
ผู้จัดการส่วนตัวตะโกนเรียก “พี่หยางออกมาหน่อยครับท่านตัวแทนจากเสินฮวาคุนเผิงมาถึงแล้ว”
“ไม่ไป”
หยางอี้ขมวดคิ้วเขาหงุดหงิดจะตายอยู่แล้ว
หนังเรื่องนี้ตนเพิ่งจะเซ็นสัญญาไปก็ดังระเบิดขึ้นมาพอดี
บริษัทร่วมทุนเสินฮวาคุนเผิงนี่ได้กำไรไปเต็มๆ!
นั่นจึงทำให้หยางอี้ถ่ายทำหนังเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกอึดอัดใจอยากจะถ่ายให้จบๆ ไปโดยเร็วที่สุด
ด้วยค่าตัวของเขาตอนนี้ข้างนอกมีแต่บทหนังที่ยอดเยี่ยมกว่าใ