บทที่ 493 นายท่านผู้เฒ่าซุนมาเยือน
ไม่รอให้พี่เป้าครุ่นคิดมากไปกว่านั้น รถม้าคันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงปากตรอก
“นายท่านผู้เฒ่า ที่นี่ขอรับ”
ไฉเสี่ยวเอ้อร์กระโดดลงจากรถม้าอย่างคล่องแคล่ว
สาวใช้เปิดม่านให้นายท่านผู้เฒ่าซุน มุดออกมาจากข้างใน ชุดผ้าแพรหรูหราบนร่างทำให้ทั่วทั้งตรอกสว่างไสวขึ้นมาในชั่วพริบตา
เหล่าบุรุษตัวโตที่กำลังคุยกันอยู่ต่างฝ่ายต่างสะกิดแขนกันและกัน
“มีคนมาแล้ว”
“ข้าเห็นแล้ว!”
“แม่เจ้าโว้ย! นั่นมันรถม้าของตระกูลซุนนี่นา”
“ตระกูลซุนนั่นน่ะหรือ?!”
……
ทุกคนล้วนประหลาดใจ รวมถึงพี่เป้าด้วย
แม้ที่ผ่านมาพวกเขาจะไปมาหาสู่กับตระกูลใหญ่บ่อย ๆ แต่กับตระกูลซุนกลับค่อนข้างแปลกหน้า
ต่างจากตระกูลใหญ่อื่นที่มีรากฐานในตำบลอันจิ่ว บรรพบุรุษของตระกูลซุนตั้งรกรากอยู่ที่ตำบลอันจิ่วก็จริง แต่กลับไปรุ่งเรืองอยู่ที่อื่น หลายปีก่อนพวกเขาเพิ่งย้ายกลับมาที่นี่ เหตุผลก็คือนายท่านผู้เฒ่าซุนอายุมากแล้ว อยากกลับมาใช้บั้นปลายชีวิตอยู่บ้านเกิด
ลูกหลานของเขากตัญญูรู้คุณจึงตามกลับมาด้วยเช่นกัน
เป็นจริงเช่นนี้หรือไม่ พวกพี่เป้าไม่ทราบ แต่พวกเขารู้ว่าทั่วทั้งตำบลอันจิ่ว รวมถึงตระกูลเฉียนนั่นด้วยเช่นกัน ล้วนปฏิบัติต่อตระกูลซุนด้วยท่าทีระมัดระวัง
แต่รถม้าของตระกูลซุนไฉนจึงมาโผล่ที่นี่ได้เสียเล่า?!
“พี่เป้า ทำไมข้ารู้สึกเหมือนพวกเขาตรงมาทางพวกเราเลยล่ะ?”
“ข้าก็คิดเหมือนกัน”
……
นายท่านผู้เฒ่าซุนยืนอยู่หน้าแผงขา
