้งคู่
หลังจากเล่นวนกันไปรอบหนึ่งแล้ว เยอิงยิ้มแล้วพูดว่า
“หลินจือไป๋ พวกเรามาเล่นกันสักรอบไหม?”
เดิมทีหลินจือไป๋กำลังนั่งดูความสนุกอยู่ พอเห็นเยอิงท้าทายก็เกิดไอเดียพลันกล่าวว่า
“ดูเหมือนคุณจะชนะเหรียญดอกท้อไปไม่น้อยเลยนะ?”
“ไม่เยอะหรอก ก็แค่ได้มาสิบเหรียญเอง!”
ปากเยอิงบอกว่าไม่เยอะ แต่ใบหน้ากลับดูภาคภูมิใจสุดๆ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
“งั้นกล้าลงมากกว่านี้หน่อยไหมล่ะ?”
หลินจือไป๋เอ่ย “พวกเราเดิมพันด้วยเหรียญดอกท้อห้าเหรียญเป็นไง?”
“คุณแน่ใจนะ?”
เยอิงเล่นมาจนมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม แขกรับเชิญชายพวกนี้ก็แค่พวกไร้ฝีมือ หลินจือไป๋เองก็คงไม่ต่างกันหรอก!
“แน่ใจ”
หลินจือไป๋แข่งกับฉีเทียนเหวินไปรอบหนึ่งแล้ว จึงพอมีประสบการณ์อยู่บ้าง เขารู้สึกว่าสภาพจิตใจของตัวเองก็ไม่ได้แย่นัก
“มาเลย!”
เยอิงหยิบเหรียญดอกท้อห้าเหรียญออกมาทันที
หลินจือไป๋เองก็หยิบเหรียญดอกท้อออกมาห้าเหรียญเช่นกัน
ทุกคนต่างเฝ้ามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
วันนี้เยอิงและฉีเจียนเจียเผชิญหน้ากับแขกรับเชิญชายคนไหน ก็เรียกได้ว่าคว้าชัยมาทุกสมรภูมิ หลินจือไป๋จะทนได้ถึงหนึ่งนาทีไหม?
เห็นได้ชัดว่าทุกคนคิดว่าหลินจือไป๋สู้เยอิงไม่ได้แน่
ต่อให้หลินจือไป๋ใจนิ่งดั่งน้ำจริงก็ไม่มีประโยชน์ เพราะอัตราการเต้นของหัวใจเริ่มต้นของเขาก็ปาไปแปดสิบกว่าแล้ว
ส่วนเยอิงแค่หกสิบกว่าเท่านั้น ความได้เปรียบทางธรรมชาตินี้มันมากเกินไป
ขอแค่เธอรักษาความนิ่งเอา
