พื่อนในแอปก็กลับขมวดคิ้วเล็กน้อย
ตั้งแต่เข้าร่วมรายการ ‘เยือนเขาหลีซาน’ มา แขกรับเชิญทุกคนที่ยังไม่ได้เป็นเพื่อนกัน ต่างก็เป็นฝ่ายแอดเธอมาตั้งแต่วันแรกที่ตั้งกลุ่มใหญ่แล้ว ยกเว้นแต่หลินจือไป๋! ถ่ายทำรายการมาตั้งหลายวันขนาดนี้ ยังไม่แอดเป็นเพื่อนกับเธอเลย!
“เขาไม่สนใจในตัวฉันเลยสักนิดจริงๆ เหรอ?”
ฉีเจียนเจียอดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัยในตัวเอง แต่พอคิดอีกทีก็รู้สึกว่า “เขาจะไม่สนใจฉันได้ยังไงกัน ต้องเป็นยัยเด็กเย่อิ่งนั่นไม่ยอมให้เขาแอดฉันแน่ๆ!”
เยอิงน่าจะชอบหลินจือไป๋ ถึงได้คอยกันเธอเอาไว้! ส่วนหลินจือไป๋ก็เห็นแก่ที่เยอิงเป็นเพื่อนร่วมทีม เลยยอมไว้หน้าอีกฝ่าย ไม่แอดเป็นเพื่อนกับเธอ! ต้องเป็นแบบนั้นแน่!
“งั้นฉันจะเป็นฝ่ายแอดนายเองแล้วกัน!”
ตั้งแต่เข้าวงการมา ฉีเจียนเจียแทบจะไม่เคยเป็นฝ่ายแอดใครก่อนเลย แต่ตอนนี้เธอกลับกดเข้าไปที่รูปโปรไฟล์ของหลินจือไป๋ในกลุ่มใหญ่ ส่งคำขอเป็นเพื่อน การเพิ่มเพื่อนสำเร็จในทันที
ฉีเจียนเจียดีใจจนกลิ้งไปมาบนเตียง จากนั้นก็นั่งรอให้หลินจือไป๋เป็นฝ่ายทักทายเธอก่อน หนึ่งนาที สองนาที ห้านาที ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฉีเจียนเจียมองไปที่ช่องแชทของหลินจือไป๋ อีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะทักก่อนเลย
“หรือว่าเขาไม่อยากคุยกับฉันนะ? โลกนี้จะมีใครที่ไม่อยากคุยกับฉันด้วยเหรอ? หรือเป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีในตอนนี้สินะ?”
หลังจากคิดได้แบบนั้น ฉีเจียนเจียเลยเป็นฝ่ายพิมพ์ข้อความไปว่า “นอ