เยอิงหมุนขวด คนตาดีต่างก็ดูออกกันทั้งนั้นว่าเธอโกง เพราะปากขวดแทบจะเล็งตรงไปที่ฉีเจียนเจีย
ฉีเจียนเจียเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้คัดค้าน
ทุกคนอยากจะแซวต่อแต่สุดท้ายก็ต้องกลั้นไว้ สีหน้าของแต่ละคนดูแปลกๆ เพราะกังวลว่าเยอิงจะถามคำถามที่เกินเลยไป
“เจียนเจีย”
เยอิงหรี่ตาลงแล้วจู่ๆ ก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “สเปกในอุดมคติของเธอเป็นแบบไหนเหรอ?”
ทุกคนพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก
คำถามนี้ไม่ถือว่าเกินไปนัก แถมยังช่วยสร้างสีสันให้รายการได้ดีทีเดียว
เยเจิ้นจ้องมองฉีเจียนเจียเขม็ง เขาเองก็อยากรู้ว่าสเปกของนางในดวงใจเป็นแบบไหนเหมือนกัน
“สเปกของฉัน ถ้าเป็นไปได้ ส่วนสูงควรจะ 180 เซนติเมตรขึ้นไป”
พอประโยคนี้ออกมา แววตาของเยเจิ้นก็เป็นประกาย เพราะเขาสูง 180 พอดี
แน่นอนว่าในบรรดาแขกรับเชิญชายตอนนี้มากกว่าครึ่งต่างก็สูงเกิน 180 กันทั้งนั้น
“แล้วมีอะไรอีกเหรอ?”
เห็นชัดว่าเยอิงยังไม่พอใจแค่นี้
ฉีเจียนเจียเอ่ย “ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เข้าใจเรื่องดนตรี เพราะฉันเป็นนักร้อง”
เยเจิ้นยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ เรื่องดนตรีเขาก็เข้าใจนะ!
ทว่าในทำนองเดียวกัน ในที่แห่งนี้ก็ยังมีแขกรับเชิญชายเกือบครึ่งที่ตรงตามเงื่อนไขนี้
“ต่อเลย”
ไม่รู้ว่าเยอิงกำลังคิดอะไรอยู่
ฉีเจียนเจียเอ่ย “ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เขามีพรสวรรค์ที่ทำให้ฉันรู้สึกชื่นชมได้”
เยเจิ้นคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่งแล้วรู้สึกว่าตัวเองก็น่าจะพอเข้าเกณฑ์อยู่บ้าง ในฐานะ
