และอีกด้านหนึ่ง เออิจิโร่ และ เย่จวินจี๋ รวมถึงหลานเหย ทั้งสามคนกำลังตกปลา
ผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้ว ถังใบใหญ่สามใบที่ทั้งสามคนนำมายังคงว่างเปล่า
“ปลาละ!?”
“ทำไมตกไม่ได้เลยละ!”
“เมื่อกี้ หลินจือไป๋ ตกปลาในแม่น้ำนี้เหรอ?”
ทั้งสามคนมองหน้ากันไปมา มุมไลฟ์สดของทั้งสามคนนี้ทำคนดูหาวหวอดๆ กันหมด
‘อะไรเนี่ย? นานขนาดนี้แล้วยังตกปลาไม่ได้สักตัว?’
‘สามคนนี้มันมือใหม่ชัดๆ!’
‘แม้แต่ช่วงคุ้มครองมือใหม่ก็ยังไม่ทำงานเลย’
‘ไม่ทำงานแน่ละ เธอก็คิดดูสิว่าเมื่อเช้านี้ หลินจือไป๋ ตกไปคนเดียวเท่าไหร่ แม่น้ำสายนี้ถูกเขากวาดเกลี้ยงหมดแล้ว’
‘ฉันไปดูมุมมองของ หลินจือไป๋ ดีกว่า!’
‘โห ฝั่ง หลินจือไป๋ น่าตื่นเต้นมาก! ท่านมหาเศรษฐีขุดเห็ดกับผักป่าได้เยอะมาก แถมขุดไปให้ความรู้คนดูไป ข้อมูลแน่นปึ๊กสุดๆ!’
‘อะไรเนี่ย เขาให้ความรู้เป็นด้วยเหรอ?’
‘ไม่ได้โม้นะ ท่านมหาเศรษฐีเป็นระดับผู้เชี่ยวชาญด้านพฤกษศาสตร์เลย บนเขาไม่มีอะไรที่เขาไม่รู้จักเลย!’
ไลฟ์สดมีความยืดหยุ่นมาก แยกออกไปกี่คนก็แยกห้องไลฟ์สดตามนั้น
ตอนนี้มีห้องไลฟ์สดอยู่สามห้อง ถึง หลินจือไป๋ จะอยู่คนเดียวก็ถูกแยกออกมาเป็นห้องไลฟ์สดห้องหนึ่ง
ส่วนเออิจิโร่ เย่จวินจี๋ และหลานเหย สามคนเพราะอยู่ด้วยกันเลยใช้ห้องไลฟ์สดห้องเดียว
ผู้ชมสามารถเลือกเนื้อหาที่ตัวเองสนใจได้อย่างอิสระ
เรื่องตกปลาแน่นอนว่ามีคนสนใจไม่น้อย เพียงแต่เพราะทั้งสามไม่มีทักษะเลย ทุกคนจึงค่อยๆ หมดความอดท
