ทเป็นหมาป่าคึกคักสุดๆ ตะโกนเสียงดังว่า
“โจวหานจิ้น! เป็นผู้ชายก็ออกมา! คอยดูเถอะว่าฉันจะจับนายได้หรือเปล่า!”
ให้ตาย ความแค้นที่ฉีเทียนเหวินมีต่อโจวหานจิ้นพุ่งทะลุปรอท! เกมแพ้ได้! แต่โจวหานจิ้นต้องตาย! ยังไงเรื่องที่เขายอมทิ้งมาดรวบรวมความกล้าแอบไปซ่อนในถังขยะก็ถูกโจวหานจิ้นเห็นเข้าแล้ว!
สุดท้ายยังถูกแฉซะเหมือนเป็นตัวตลก อัปยศอดสอยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องท้ายที่สุดเขาก็ยังโดนโจวหานจิ้นจับตัวได้อยู่ดี!
“งั้นก็เข้ามาเลย!”
โจวหานจิ้นเองก็แมนเต็มตัว เจอคำท้าแบบนี้มีหรือจะทนไหว เดินออกมาประจันหน้าทันที!
ฉีเทียนเหวินใส่ตีนสุนัขวิ่งไล่กวดพร้อมกำชับเพื่อนร่วมทีม “โจวหานจิ้นฉันจัดการเอง พวกนายไปจับแกะตัวอื่น!”
จางซีหยางเพื่อนร่วมทีมเกาหัว “เหล่าโจวไปทำอะไรให้ฉีเทียนเหวินโกรธขนาดนั้น?”
“ไม่รู้เหมือนกัน” กู้สิงเพื่อนร่วมทีมอีกคนบอก “ไปตามล่าคนอื่นเถอะ ว่าแต่กลุ่มสีน้ำเงินนี่ดูแปลกๆ นะ ทั้งที่กลุ่มสีเหลืองจับคนกลุ่มนั้นไม่ได้เลยสักคน แต่คนกลุ่มสีน้ำเงินกลับถูกประกาศว่าตกรอบ ประหลาดเกินไปแล้ว…”
“ไม่ประหลาดหรอก”
จางซีหยางเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ฉันสงสัยว่าข้อมูลการตกรอบของกลุ่มสีน้ำเงินเป็นเรื่องลวงทั้งหมด อาจารย์ไป๋ท่านถนัดเรื่องเลียนเสียงคนมาก”
“เลียนเสียง?”
กู้สิงอึ้งไปครู่หนึ่ง
จางซีหยางยิ้มกล่าว “นายเข้าใจซะใหม่นะ อาจารย์ไป๋ท่านเลียนเสียงใครก็ได้ทั้งนั้น ฉะนั้นตั้งแต่นี้ไปไม่ว่าผู้กำกับจะประกาศอะไ
